جراحی فتق اینگوینال

fatgh1-300x278

 

فتق اینگوینال

آناتومــــــی:

کانال اینگوینال تقریبأ۶-۴ساتتی متر طول دارد و در قسمت قدامی تحتانی لگن واقع است.همانند یک مخروط قاعده آن در لبه فوقانی جانبی لگن واقع است و راس آن به سمت سمفیزپوبیس در جهت تحتانی داخلی قرار دارد.

فیزیوپاتولوژی:

وقتی که قسمتی از بدن در اثر ضعف ساختمانهای اطراف آن به طرف قسمتهای مجاور جابجایی پیدا میکند فتق ایجاد میشود.

شایعترین نوع فتق،فتق اینگوینال میباشد که این نوع فتق دومین علت انسداد روده به حساب می آید.در مردان روده ها یا سایر محتویات شکم  از طریق یک مجرا به سمت کیسه بیضه پایین می آید و در زنان در قسمت بالای تناسلی یک برآمدگی ایجاد میشود.

علـــایم و نشانه ها:

۱)باد فتق:برجسته شدن یا باد فتق که شایعترین علامت است و حدود دو سوم مردم با این علامت مراجعه میکنند.

۲)درد:هنگامی عارض میشود که فتق دچار گیر افتادگی شود و یا جریان خون در عضوی که در جریان فتق بیرون آمده دچار مشکل شود.ویا گاهی اوقات که فتق تازه رخ داده و سوراخش باریک است بر اثر فشاری که وارد میکند فرد احساس درد میکند و معمولأ این فتق های تازه که درد دارند جا نمی افتد.

۳)تب و لرز:امکان دارد در فتقهایی که جریان خون مختل شده است عفونت ایجاد شود و بیمار با علایم تب و لرز مراجعه کند

۴)به هم خوردن قرینگی دو طرفه با سمت دیگر

تشخیص:

فتق های بدون علامت لینگوینال به کرات به صورت تصادفی در معاینه فیزیکی تشخیص داده میشوند یا ممکن است توجه بیمار را به علت یک بر آمدگی غیر طبیعی جلب کند علاوه بر این،این فتق ها را میتوان حین لاپاروسکوپی داخل شکم شناسایی کرد. مشاهده لگن بعد از حرکت دادن محتویات روده ای به داخل بالای شکم سوراخ میوپکتنیال را نشان خواهد داد و امکان شناسایی آسان صفاق فتق پیدا کرده از میان فضای مستقیم یا غیر مستقیم یا رانی را فراهم میکند.

اپیدمیولوژی:

یکی از شایع ترین اعمال جراحی سرپایی است که ۱۲%وقت اتاق عمل و ۷%مشاوره های جراحی را به خود اختصاص میدهد.در مردان بیشتر از زنان رخ میدهد که به دلیل نزول بیضه در مردان و سستی دیواره شکم آنها ایجاد میشود.فتق اینگوینال شایع ترین نقص مادر زادی جدار شکم بوده و در حدود ۰٫۸ تا ۲٫۴درصد نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند وجود دارد.به طوری که شیوع فتق اینگوینال در پسران ۱۰-۵برابر نوزادان دختر است.

راه های درمان فتق اینگوینال:

۱)اقدامات طبی

۲)استفاده از فتق بند

۳)جراحی

وتوصیه میشود تمامی فتق ها در اولین فرصت مناسب از طریق جراحی ترمیم شوند مگر آنکه شرایط موضعی یا عمومی بیمار اجازه ندهد.یک استثنا در این مورد,فتقی است با گردن بزرگ و ساک کم عمق که انتظار میرود به آهستگی بزرگ شود یا در افراد بسیار مسن و ضعیف و یا بیمارانی باضعف سیستم ایمنی جراحی توصیه نمیشود.

اقدامات طبـــــی:

۱)اجتناب از فعالیتهایی که نیاز به زور زدن زیاد دارند.

۲)از سفت بستن کمربنــــد خودداری کنند.

۳)با تعدیل رژیم غذایی تا حد امکان از بروز یبوست جلوگیری کنند.

۴)از استعمال دخانیات خودداری کنند

استفاده از فتق بند:

وقتی که شرایط بیمار اجازه عمل جراحی را نمیدهد و فتق کوچکی وجود دارد میتوان از فتق بند ها که باعث جلوگیری از تشدید فتق میشود و کمربندهای طبی استفاده کرد.اصل مهم در رابطه با استاده از فتق بندها مناسب بودن شکل و اندازه آن است زیرا در غیر این صورت خود میتواند منجر به احتباس یا اختناق فتق شود

درمان جراحی:

هدف از جراحی برداشتن یا برگرداندن کیسه فتق به داخل شکم و حمایت و تقویت کردن ناحیه ضعیف شده است و بر حسب مهارت و تجربه جراح و نیز برخی خصوصیات فتق روشهای مختلفی به کار برده میشود.

مراحل جراحی:

نوع بیهوشی:

معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام میگرد اما در بیماران مبتلا به ضعف عملکرد قلبی-عروقی یا تنفسی میتوان از بی حسی اپیدورال یا نخاعی استفاده کرد.بی حسی موضعی برای اکثر بیماران موثر است و میزان بروز احتبس ادراری و عوارض ریوی کمتر میشود.

پوزیشن:

سوپاین

روش جراحـــــــی:

پس از زدن برش مایل در بالای پوبیس و باز کردن پوست و زیر جلد جراح تا روی فاشیال مایل خارجی که به صورت یک لایه سفید رنگ است پیش میرود سپس جراح انگشت خود را داخل رینگ سطحی کرده با تیغ برش یک سانتی متری روی فاشیا داده و با هموستاز گرفته برش را تا فتق گسترش میدهد سپس کورد را با تروس کنار میزند.

برای ترمیم فتق غیر مستقیم پس از باز کردن کانال اینگوینال همراه با حفظ عصب اینگوینال عضله کرماستر قطع میگردد.ساک فتق با سیلک گره زده شده و جدا میگردد پس از این کار اقدام به ترمیم کف کانال با نایلون صفر یا یک میکند که همان فاشیای عرضی است.برای ترمیم از یک طرف از توبرکول پوبیس گرفته از طرف دیگر از لیگمان اینگوینال و از پشت رکتوس را میگیرد سپس کورد در کانال فتق خوابانده میشود البته برای بالا کشیدن بیضه باید جراح قسمت دیستال عضله کرماستر را که بریده میشود به رینگ عمقی متصل کند.

مراقبتهای پس از عمــــل:

اغلب بیماران به مدت ۴۸-۲۴ساعت در بیمارستان باقی میمانند.بیماران باید در هفته نخست پس از عمل جراحی از فعالیتهای فشار آورنده بر ناحیه ترمیم شده بپرهیزند و چند هفته بعد به تدریج فعالیت طبیعی خود را از سر بگیرند و بعد از ۶-۲هفته به سر کار خود برگردند.

عوارض:

عوارض هرنیورافی غیر معمول است اما گاهی اوقات هماتوم اسکروتوم به فاصله کوتاهی پس از عمل روی میدهد.عوارض دیررس عبارتند از:درد مزمن ناحیه کشاله ران که به علت گیر افتادن عصب اینگوینال در محل ترمیم و نیز آتروفی بیضه به علت آسیب به شریان تستیکولار به علت دیاترمی است.

عوامل عود:

علاوه بر سرفه مزمن،بیماری پروستات و یبوست،کیفیت پایین بافتها و روش غیر کارامد جراحی میتواند به عود فتق کمک کند.از آنجا که در فتق مستقیم اغلب بافتها نازک تر میشود مبزان عود بیشتر است

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *