جراحی پارا تیروئید

جراحی پاراتیروئید

جراحی پاراتیروئید غدد پاراتیروئید چهار عضو با اندازهٔ نخود سبز هستند که پشت غدهٔ تیروئید قرار دارند. این غدد هورمون پاراتیروئید را ترشح مى‌کنند که همراه با ویتامین D و هورمون کلسى تونین که از تیروئید ترشح مى‌شود به ساخت استخوان‌ها و دندان‌هاى سالم کمک مى‌کند. اختلالات غده پاراتیرویید شامل ترشح زیاد یا کم هورمون پاراتیروئید است.

جراحی پارا تیروئید

کم کاری غده پاراتیرویید

کم کاری غده پاراتیروئید اختلالی غیر شایع است، که در جریان این اختلال به دلیل کاهش سطح هورمون غده پاراتیروئید در گردش خون، بدن دچار علائم کاهش کلسیم میشود.

علل کم کاری غده پاراتیرویید

  • کم کاری غده پاراتیروئید ارثی
  • حالتی که کم کاری غده پاراتیروئید مادرزادی می باشد ولی ارثی نیست : در این حالت فقدان یا هیپوپلازی مادرزادی پاراتیروئید وجود دارد. عدم نمو غده پاراتیروئید، ثانویه به مصرف الکل یا ترکیبات ویتامین A برای درمان آکنه توسط مادر و یا مصرف ید رادیواکتیو در دوران بارداری می تواند این حالت را ایجاد کند.
  • کم کاری غده پاراتیروئید به دنبال تخریب غده پاراتیروئید که شامل موارد زیر است :

شایعترین مورد به دنبال برداشتن تیروئید میباشد که ۲ حالت ایجاد میشود:
الف -کم کاری غده پاراتیروئید موقت به دنبال ادم یا آسیب عروقی غددپاراتیروئید
ب- کم کاری غده پاراتیروئید دائم به دنبال آسیب عروقی یا برداشتن همه غده پاراتیروئید

  • کم کاری غده پارا تیروئید به دنبال نقص در سنتز هورمون پاراتیروئید که شامل موارد زیر میباشد:

کاهش منیزیوم شدید که شایع بوده و هم باعث کاهش ترشح و هم مقاومت به هورمون پاراتیروئید میشود.
آلکالوز تنفسی که باعث کاهش ترشح پاراتورمون و مقاومت کلیه به آن میشود.
جهش فعال کننده در گیرنده حسگر کلسیم که به صورت اتوزوم غالب منتقل شده و باعث کم کاری غده پاراتیروئید و افزایش دفع کلسیم ادرار میشود.

تشخیص کم کاری غده پاراتیرویید

تشخیص بر اساس علائم کم کاری غده پاراتیروئید و استفاده از یافته های آزمایشگاهی میباشد. بیماری میتواند بدون علامت باشد یا علائم کمبود کامل را منعکس نموده و یا طولانی ظاهر شود و در موارد کمبود خفیف فقط با یافته های آزمایشگاهی تشخیص داده میشود.

علائم کم کاری پاراتیرویید

  • درد و کرامپ عضلانی (تظاهر زودرس)
  • خواب رفتگی و گزگز دست و پا (از مچ به پائین)
  • تشنج با یا بدون کاهش هوشیاری
  • تاخیر در دندان در آوردن
  • شکل گیری نامنظم مینای دندان
  • پوست خشک و پوسته پوسته
  • شیارهای افقی در ناخنهای انگشتان
  • علامت کاندیدا(قارچ) در ناخن و دهان
  • ممکن است علائم بیماریهای خودایمنی دیگر نیز وجود داشته باشد.
  • همراهی سندرم چند غده ای تیپ ۱
  • کاتاراکت(آب مروارید) در بیماری مزمن
  • ممکن است علائم بیماریهای خودایمنی دیگر نیز وجود داشته باشد.
  • رادیوگرافی استخوان یک افزایش دانسیته محدود به متافیز را نشان میدهد.
  • عکسبرداری یاCT-Scan از جمجمه کلسیفیکاسیون عقده های قاعده ای را نشان میدهد.
  • در الکتروکاردیوگرام (نوار قلب)فاصلهQTافزایش یافته است.

کم کاری غده پاراتیروئید کاذب

در این حالت کلسیم پایین و فسفر بالا است ولی در بررسی ها سطح پاراتورمون نیز به علت غیرحساس بودن بافت های هدف به هورمون بالا است .با وجودی که این شکل از زمان تولد وجود دارد ولی علائم کم کاری غده پاراتیرویید بعد از ۳سالگی ظاهر می شوند. این اختلال ممکن است همراه با سندرم آلبرایت باشد(قد کوتاه، چهره گرد، کم بودن تعداد انگشتان و پهن شدن آنها، رسوب کلسیم زیرجلدی و عقب افتادگی ذهنی) یا تغییرات بدنی نداشته باشد.

درمان کم کاری غده پاراتیرویید

بعد از طبیعی شدن سطح کلسیم سرم درمان کم کاری غده پاراتیرویید شامل موارد زیر است:
ویتامینD (بصورت فرم فعال با همان دوز یک صدم تا یک دهم میکرو گم به ازای گیلو گرم)یا ۴۰۰ تا۱۰۰۰ واحد ویتامین D3 غیرفعال در روزهست.
کلسیم خوراکی: در این بیماران باید از خوردن کلسیم مطمئن باشیم. کلسیم (به صورت گلوکونات کلسیم یا کلوبیونات کلسیم) به میزان ۸۰۰ میلی گرم کلسیم المانته روزانه، داده میشود. مصرف غذاهایی با فسفر بالا مانند شیر، تخم مرغ، پنیر در رژیم غذایی باید کاهش یابد.

رسوب املاح کلسیم در کلیه میتواند به دنبال درمان با کلسیم اتفاق بیفتد بنابراین بهتر است سالیانه برای بررسی این عارضه سونوگرافی از کلیه ها انجام شود. در هفته های نخست درمان کم کاری غده پاراتیرویید هر هفته کلسیم و فسفر سرم کنترل میشود(هدف، نگهداشتن کلسیم سرم در کمترین حد طبیعی یعنی هشت ونیم تا نه ونیم میلیگرم در دسی لیتر) است. در صورت افزایش کلسیم خون درمان را متوقف نموده و پس از بازگشت کلسیم به میزان طبیعی، کلسیم و ویتامینD را با دوز کمتر از سر می گیریم و اگر در پیگیری، کلسیم بیمار پائین باقی بماند هر چهار تا شش هفته ۱۵ تا ۲۰ درصد به مقدار ویتامین D افزوده میشود.

پرکاری غده پاراتیرویید

تولید بیش از حد هورمون پاراتیروئید را پرکاری پاراتیروئید مینامند. اکثر مواقع این افزایش تولید هورمون پاراتیروئید جبرانی برای تصحیح کاهش کلسیم خون ناشی از شرایط مختلف است(پرکاری پاراتیروئید ثانویه)، همچنین ممکن است نقص اولیه درخود غده پاراتیروئید وجود داشته باشد مانند آدنوم(شایعتراست) یا هیپرپلازی غده پاراتیروئید.

علل پرکاری غده پاراتیرویید

  • پرکاری پاراتیروئید اولیه
  • پرکاری پاراتیروئید ثانویه

راشیتیسم ناشی از کمبود ویتامین D به علل مختلف
کاهش جذب روده ای کلسیم
نارسایی مزمن کلیه : در مرحله اول افزایش فسفر و کاهش کلسیم، منجر به افزایش هورمون پاراتیروئید خواهد شد و در مراحل پیشرفته با کاهش تولید ۱و ۲۵ دی هیدروکسی ویتامینD افت کلسیم خون شدت یافته و تولید هورمون پاراتیروئید بیشتر تحریک میشود.

سایر علل افزایش کلسیم خون جزء تشخیص افتراقی میباشند مانند:
افزایش ویتامین D ناشی از درمانهای پزشکی و تولید نابجا به دنبال سارکوئیدوز، توبرکلوز و سایر ضایعات گرانولوماتوز، نکروز چربی و مصرف زیاد شیرهای تقویب شده،سندرم ویلیامز، عدم تحرک طولانی مدت، مسمومیت تیروئید، افزایش ویتامینA، هیپو فسفاتازیا،جهش های فعال کننده گیرندهPTH/PTHrP
پائین بودن سطح فسفر و افزایش سطح هورمون پاراتیروئید در پرکاری پاراتیروئید تشخیصی است.

علائم پرکاری غده پاراتیرویید

  • علائم سیستمیک پرکاری غده پاراتیرویید

ضعف عضلانی، بی اشتهایی، کاهش وزن، تب

  • علائم درگیری استخوان پرکاری غده پاراتیرویید

درد پشت یا اندام، تندرنس(لمس درد ناک) استخوانی، اختلال در راه رفتن، ژنووالگوم، شکستگی

  • پرفشاری خون در پرکاری غده پاراتیرویید
  • علائم عصبی – روانپزشکی پرکاری غده پاراتیرویید
  • علائم درگیری کلیه در پرکاری غده پاراتیرویید

سنگ کلیه : وجود خون در ادرار و کولیک کلیوی، نفروکلسینوز(رسوب کلسیم درکلیه)، علائم پرادراری، پرنوشی، در مراحل پیشرفته و کلسیم بالا الیگوری و در موارد پیشرونده ممکن است افزایش ازت خون و کما ایجاد شود.

  • علائم گوارشی پرکاری غده پاراتیرویید

تهوع ، استفراغ، یبوست، درد شکم، زخم معده، پانکراتیت حاد(بیشتر در افزایش کلسیم حاد و شدید ایجاد میشود)

  • علائم پرتوشناسی پرکاری غده پاراتیرویید

پایدارترین و مشخص ترین یافته عکسبرداری، جذب استخوان ساب پریوستئال است، که در حاشیه انگشتان دست بهتر مشخص میشود و یک نمای مضرس به کورتکس خارجی میدهد.

درمان پرکاری غده پاراتیرویید

ابتدا اگر پرکاری غده پاراتیرویید و افزایش کلسیم خون حاد وجود دارد باید درمان شود. معمولاً گفته میشود کلسیم بالاتر از ۱۴ میلیگرم در دسی لیتر درمان شود، ولی عدد مهم نیست علامت مهم است. چون گاه با وجود کلسیم پایین تر در مواردی همچون کاهش البومینخون که منجر به کاهش کلسیم توتال میشود،کم آبی، درمان با مدرها، بی حرکتی و دوره بهبودی از جراحی بزرگ و تجویز نمکهای کلسیم علایم حاد افزایش کلسیم خون و پرکاری غده پاراتیرویید ایجاد میشود. افزایش کلسیم خون حاد باعث علامتهایی مثل اختلال در عملکرد سیستم عصبی- اختلال گوارشی بصورت دردشکم، تهوع، پانکراتیت، بیحالی،کوما، ترومبوز وریدی و نارسائی حاد کلیه میشود. در صورت بروز علائم افزایش کلسیم خون حاد و یا کلسیم بالاتر از ۱۴ میلیگرم در دسی لیتر باید درمان فوری افزایش کلسیم خون انجام شود.

مهمترین اقدام درمانی جایگزینی مایعات است و سایر درمانها شامل بیس فسفونات های وریدی کلسی تونین، میترامایسین، مدرها (لازیکس)و کورتون میباشد. در موارد خاص ممکن است دیالیز نیز انجام شود.

  • درمان پرکاری غده پاراتیرویید با جایگزینی مایعات: مهمترین کار جایگزینی مایعات است که مایع انتخابی نرمال سالین به میزان دو برابر مقدار نگهدارنده در روز و یا در سن بالاتر، ۲ تا ۴ لیتر در روز داده میشود.
  • درمان پرکاری غده پاراتیرویید با لازیکس : برای افزایش دفع کلسیم از ادرار میتوان لازیکس با دوز ۱ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن  با تجویز پزشک متخصص غدد هر ۶ ساعت بصورت وریدی آهسته تزریق نمود.
  • درمان پرکاری غده پاراتیرویید با بیس فسفوناتها: مهار بازجذب استخوانی که نمونه آنها استفاده از بیس فسفوناتهای وریدی است. مهمترین آنها پامیدرونات میباشد که با دوز۶۰تا۹۰ میلیگرم درطی ۲تا۴ ساعت تجویز میشود. در صورت موارد مقاوم تکرار میشود.
  • درمان پرکاری غده پاراتیرویید با کلسی تونین: نمونه دیگر مهار فعالیت استئوکلاستها با کلسیتونین میباشد، که ۴تا۸ واحد به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن در روز به صورت زیرجلدی تزریق میشود که باعث کاهش کلسیم در حد ۲ میلیگرم بر دسی لیتر میگردد.
  • درمان پرکاری غده پاراتیرویید با استرویید: در مسمومیت با ویتامینD و عواملی مثل بیماری گرانولوماتوز و بدخیمیهای خون که از طریق افزایش ویتامینD باعث افزایش کلسیم خو ن میشوند مؤثر است ( در پرکاری پاراتیروئید اثر ندارد)این درمان اثر تاخیری دارد، و کاهش حاد کلسیم ظرف ۱۲تا۲۴ ساعت اول به علت تحریک دفع کلسیم از کلیه میباشد. هیدروکورتیزون با دوز ۱ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هر وعده هر ۶ ساعت یکبار بصورت وریدی تجویز میشود.
  • درمان پرکاری غده پاراتیرویید با دیالیز: در بیمارانی که نارسایی کلیه دارند مایع درمانی اولین اقدام نیست. در این موارد اولین قدم درمانی دیالیز با مایعی است که کلسیم ندارد و یا حداقل کلسیم را دارا میباشد.

درمان جراحی پرکاری غده پاراتیرویید

حذف غده پاراتیروئید به کمک جراحی در تمام موارد ضرورت دارد. امروزه بهترین روش بررسی نوع پرکاری پاراتیروئید قبل از جراحی یعنی بررسی آدنوم یا هیپرپلازی یا کانونهای نابجای تولید هورمون پاراتیروئید اسکن Tc 99/ Sestamebi به تنهایی یا در ترکیب با یکدیگر است که در تشخیص و تعیین محل قبل از عمل در۵۰تا۹۰ درصد موارد مؤثر واقع شده است.
قبل از این از روش آنژیوگرافی و نمونه برداری وریدی انتخابی با استفاده از رادیوایمونواسی هورمون پاراتیروئید استفاده می شد. روشهای دیگر تصویرسازی شامل سیتی اسکن و سونوگرافی میباشد. ممکن است بسیاری از جراحان خبره در جراحی پاراتیروئید به این روشها نیازی نداشته باشند، اما انجام آن جهت ارزیابی موارد پرکاری پاراتیروئید راجعه یا پایدار توصیه میشود.

در مورد نوع جراحی و شکاف اولیه جراحی برای باز کردن گردن به دو روش انجام میشود یکی بازکردن دو طرفه گردن و دید باز هر ۴ غده پاراتیروئید و دیگری که امروزه با بررسیهای تصویرسازی قبل از عمل انجام میشود باز کردن یک طرفه است. این روش با عوارض کمتری بعد از جراحی همراه است.
نوزادان با افزایش کلسیم خون نوزادی اکثراً نیاز به برداشتن کامل پاراتیروئید دارند. در سایرین که افزایش کلسیم خون شدت کمتری دارد ممکن است بخشی از پاراتیروئید خارج شده به ناحیه ساعد پیوند زده شود.

عوارض درمان جراحی پرکاری غده پاراتیرویید

عوارض جراحی برداشتن پاراتیروئید شامل کم کاری پاراتیروئید در ۴ درصد موارد و فلج عصب صورتی در ۱ درصد موارد است این عوارض بیشتر در بیماران نیازمند برداشتن بخشی از پاراتیروئید،هیپرپلازی و کارسینوم، (خیلی نادر در بچه ها) دیده میشود. موفقیت عمل جراحی اگر توسط جراح مجرب صورت گیرد ۹۵ درصد است.

به بروز افزایش کلسیم بعد از دوره حداقل۶تا۱۲ ماهه، کلسیم طبیعی خون گفته میشود که در۴تا۱۶درصد موارد دیده میشود که علت آن هیپرپلازی جامانده ناشی از کارسینوما و یا آدنوماهای دیگر تشخیص داده نشده قبل از عمل میباشد. با انجام تصویرسازی قبل از عمل و تشخیص دقیق، بیماری راجعه کاهش می یابد.

بعد از عمل جراحی بیمار باید به دقت از نظر کاهش کلسیم خون و تتانی تحت نظر باشد. در چند روز اول بعد از عمل میتوان برای کنترل این عوارض از گلوکونات کلسیم وریدی استفاده و سپس کلسیم خوراکی را جایگزین آن نمود. ممکن است تا چند ماه نیاز به کلسیم خوراکی و فرم فعال ویتامین D باشد. بطور مکرر سطح کلسیم و فسفر سرم بعد از عمل بررسی میشود. اگر کلسیم سرم در طولانی مدت پائین باشد، باید سطح هورمون پاراتیروئید بررسی شود ممکن است بیمار مبتلا به کم کاری پاراتیروئید شده و نیاز به درمان دائمی داشته باشد.

بعضی مواقع نیز باید عاملی که پرکاری غده پاراتیرویید ثانویه ایجاد کرده درمان شود ، و یا در مواردی مانند پرکاری غده پاراتیرویید ثانویه به نارسائی کلیه، هدف از درمان حفظ سطح سرمی کلسیم و فسفر در محدوده طبیعی با شد که با کاهش فسفر از طریق محدودیت مصرف فسفر، درمان با باندکننده های فسفر مثل کلسیم کربنات، کلسیم استات یا کلسیم سیترات و همچنین حفظ کلسیم به وسیله کلسیتریول انجام میشود.

در موارد انجام جراحی اختلالات غده پاراتیروئید در صورتی که در حین درمان دچار علائمی نظیر افزایش کلسیم خون پایدار، خارش شدید، تشکیل کلسیم خارج سل ولی و ضایعات اسکلتی شدید باشد لازم است جراحی پاراتیروئید صورت بگیرد، که مانند موارد پرکاری پاراتیرویید اولیه انجام میشود.(در نارسائی کلیه اگر بیماری استخوانی وابسته به آلومینیوم دارد باید از برداشتن پاراتیروئید اجتناب شود زیرا ممکن است علائم بدتر شود)

جراحی تیروئید

تیروئید8

 

تیروئید چیست؟

غده تیروئید یکی از غدد درون ریز بدن است که هورمونهایی را برای تنظیم سوخت و ساز بدن شما تولید می کند.دیگر غدد درون ریز بدن عبارتند از لوزالمعده ، هیپوفیز ، غدد فوق کلیوی ، غدد پاراتیروئید و گنادها.

غده تیروئید در قسمت میانی نیمه تحتانی گردن زیر حنجره و بالای استخوانهای ترقوه قرار دارد.تیرویید غده‌ایست دمبلی شکل که از دو لوب چپ و راست تشکیل شده‌است. این دو لوب بوسیله یک لوب میانی به هم متصل می شوند. همیشه نمی‌توان یک غده تیروئید نرمال را لمس کرد.

چه موقع غده تیروئید غیر طبیعی است؟

بیماریهای غده تیروئید بسیار شایع بوده و میلیونها نفر را در سراسر دنیا مبتلا می‌سازند.شایعترین بیماریهای تیروئید پرکاری و کم کاری این غده هستند.درهر دو حالت غده تیروئید ممکن است بزرگتر از حد نرمال باشد.بزرگی غده تیروئید را گواتر می‌نامند.گاهی اوقات التهاب غده تیروئید باعث بزرگی آن می شود.

بیماران ممکن است دچار توده و یا گره در غده تیروئید شوند.این توده‌ها ممکن است به آرامی و یا بسیار سریع بزرگ شوند.این توده‌ها حتماً باید توسط پزشک بررسی شوند.

تشخیص بیماریهای تیروئید چگونه است؟

تشخیص بیماریهای عملکردی یا توده‌های تیروئید در درجه نخست بر اساس شرح حال و معاینه بالینی است.پزشک گردن شما را معاینه کرده و از شما می‌خواهد برای برجسته شدن غده تیروئید چانه خود را بالا برده و آب دهان خود را ببلعید.دیگر آزمایشاتی که پزشک ممکن است برای شما درخواست کند عبارتند از :

سونوگرافی گردن و غده تیروئید
اندازه‌گیری هورمونهای تیروئید در خون
اسکن رادیو اکتیو
نمونه‌برداری از سلولهای تیروئید با استفاده از سوزن ظریف
عکس قفسه سینه
سی تی اسکن یا ام.آر.آی

نمونه‌برداری از سلولهای تیروئید با سوزن ظریف:

اگر توده ای در تیروئید شما وجود داشته باشد ممکن است پزشک انجام یک نمونه‌برداری با سوزن ظریف را برای شما انجام دهد.این کار بی‌خطر و نسبتاً بدون درد است. سوزنی از روی پوست وارد توده شده و از آن نمونه برداری می‌کند.درد مختصری بعد ازانجام این کار ممکن است وجود داشته باشد . این آزمایش اطلاعات مفیدی را در مورد توده موجود در غده تیروئید در اختیار پزشک قرار د اده و به ‌‌ویژه به او در افتراق توده‌های خوش ‌خیم از بدخیم کمک می‌کند.

درمان بیماریهای تیروئید

پرکاری و کم کاری تیروئید معمولاً به کمک داروها درمان می‌شوند.اگر هورمون تیروئید کمتر از حد نرمال تولید شود (کم کاری تیروئید) می‌توان آن را با استفاده از قرص لووتیروکسین درمان کرد.پرکاری تیروئید نیز توسط داروهایی مانند متی‌مازول درمان می شود اما گاهی اوقات ممکن است برای درمان کامل احتیاج به برداشتن غده تیروئید به کمک جراحی داشته باشد.

اگر توده‌ای در تیروئید وجود داشته و یا اینکه به صورت منتشر بزرگ شده باشد پزشک بر اساس معاینات و نتایج آزمایشات درمان را انتخاب می‌‌‌کند.اکثر توده‌های تیروئید خوشخیم بوده و اغلب بوسیله هورمونهای تیروئید سرکوب می‌شوند.هدف از این درمان کوچک کردن و از بین بردن توده در مدت زمانی بین ۶-۳ ماه می‌باشد.اگر توده درحین درمان بزرگتر شود اکثر پزشکان توصیه به جراحی آن می‌کنند و در صورتیکه گزارش نمونه‌برداری سوزنی مطرح کننده سرطان و یا مشکوک به آن باشد جراحی ضروری است.

جراحی تیروئید

جراحی تیروئید عبارتست از برداشتن همه یا بخشی از غده تیروئید.این عمل در بیمارستان و با بیهوشی کامل انجام می شود.معمولاً لوب یک طرف که توده دارد همراه با لوب میانی برداشته می شود.در هنگام جراحی از لوب طرف مقابل نمونه برداری شده و در صورتیکه مشکوک به بدخیمی باشد آنهم برداشته می شود.جراح در مورد این احتمال قبل از عمل با شما صحبت خواهد کرد.

بعد از جراحی در محل عمل ممکن است وسیله ای شیلنگ مانند به نام درن قرار داده شود که مسئول تخلیه خون می باشد.این درن معمولاً ظرف ۲۴ ساعت برداشته می شود.اکثر بیماران یک تا سه روز بعد از عمل از بیمارستان مرخص می شوند.عوارض بعد از جراحی تیروئید نادر است. بعضی از آنها عبارتند از خونریزی ، گرفتگی صدا ، دشواری بلع ، بی حسی پوست گردن و پائین آمدن کلسیم خون.اکثر عوارض ظرف مدت زمان کوتاهی بهبود می یابند.بیمارانی که کل غده تیروئیدشان خارج می شود بیشتر در معرض افت کلسیم خون قرار دارند.

بیمارانی که همه تیروئیدشان خارج می شود نیاز به جایگزینی هورمونهای تیروئید با استفاده از قرصهای هورمونی دارند.برخی هم احتیاج به جایگزینی کلسیم دارند.

جراحی آپاندیس

جراحی آپاندیس یا آپاندکتومی عمل جراحی برای برداشتن آپاندیس  است. روش  باز شامل  یک برش ۲-۳ اینچ  درپایین شکم  سمت راست  است. آپاندکتومی باز به طور معمول نیاز به دو یا سه روز  بستری شدن در بیمارستان و چهار تا شش هفته برای بهبودی کامل آن لازم است . آپاندکتومی لاپاروسکوپی نیاز به بستری در بیمارستان  بمدت کوتاه تر و بهبودی سریع تر است.

 

عارضه مهم آپاندیسیت سوراخ شده آپاندیس اشت که می تواند به آبسه منجر شود عارضه دیگر التهاب ورید پورت است که به علت آمبولی منشا گرفته از روده عفونی ایجاد می شود . سوراخ شده عموما ۲۴ ساعت بعد از شروع درد رخ می دهد  نشانه آن شامل تب ۷/۳۷ یا بیشتر، ظاهری بد حال و ادامه درد شکمی یا حساسیت در لمس است

apann-300x225

درمان و روش عمل

با محرز شدن تشخیص آپاندیسیت جراحی فوری ضرورت می یابد . تا قبل از اعمال جراحی از آنتی بیوتیک ها استفاده می شود . آپاندکتومی هرچه سریعتر برای کاهش خطر سوراخ شدن احتمالی انجام می شود . تحت عمل بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی و با ایجاد یک برش در قسمت پایین شکم، و یا از طریق انجام لاپاراسکوپی، این نوع جراحی صورت می گیرد . لاپاراتومی و لا پاراسکوپی هر دو ایمن و موثر در درمان آپاندیسیت می باشد ، اما بعد از لاپاراسکوپی، بهبودی سریع تر است . در صورت پاره شدن آپاندیس ، امکان تشکیل آبسه وجود دارد.در این صورت درمان با آنتی بیوتیک ها صورت می گیرد و جراح یک درن جهت تخلیه در آبسه قرار می دهد . بعد از تخلیه آبسه و رفع عفونت ، آپاندکتومی انجام می شود  .

مراقبت پرستاری بعد از آپاندکتومی

۱) بعد از جراحی بیمار، بیمار در وضعیت نشسته قرار می گیرد در این وضعیت از وارد آمدن فشار به محل جراحی و اندامهای شکمی باید جلوگیری شود .

۲) برای تسکین درد از داروی مخدری مثل سولفات مرفین استفاده می شود و در صورت تحمل معمولا مایعات خوراکی داده می شود .

۳) به بیمار آموزش داده می شود که در فاصله روزهای پنجم تا هفتم بعد از عمل جراحی برای برداشتن بخیه ها به جراح مراجعه کند .

۴) در مورد مراقبت از بخیه ها به بیمار آموزش داده شود .

۵) زمانی که بیمار برای ترخیص آماده می شود، باید در مورد مراقبت از زخم و تعویض پانسمان و شستشوی زخم در صورت نیاز به بیمار و خانواده او آموزش داده شود .

۶) اگر احتمال پریتونیت وجود دارد یک درن در محل برش قرار داده می شود . بیمارانی که در معرض خطر ابتلا به چنین عارضه ای هستند ، برای چند روز در بیمارستان نگه داشته می شوند و از نظر انسداد روده ویا خونریزی های ثانویه تحت نظر قرار می گیرند .

التهاب آپاندیس

(Appendicitis)

آپاندیس ، لوله کوچک، باریک و انگشتی شکل است که از روده بزرگ منشعب می شود. التهاب ناگهانی آپاندیس را آپاندیسیت می گویند.

آپاندیسیت یکی از مهم ترین علل جراحی فوری شکم در بچه هاست. این بیماری در آقایان شیوع بیشتری نسبت به خانم ها دارد. اوج میزان شیوع آن در اواخر نوجوانی و اوایل ۲۰ سالگی است.

آپاندیسیت در کودکان زیر ۲ سال نادر است. معمولاآپاندیس با مدفوع، جسم خارجی و ندرتا با تومور مسدود می شود.

در کودکان علائم و نشانه های آپاندیسیت به ندرت ظاهر می شود، لذا تشخیص معمولا به تأخیر می افتد و احتمال پارگی آپاندیس بیشتر است. ولی در بچه های بزرگ تر و بالغین تظاهرات بالینی مشخص هستند.

علائم و تظاهرات بالینی:

– با درد کولیکی(انقباض و گرفتگی) در اطراف ناف شروع می شود. همزمان با افزایش و پیشرفت التهاب، درد به سمت پایین و سمت راست شکم متمایل شده و درست در بالای محل زائده آپاندیس متمرکز می شود(نقطه مک بورنی)( Mcburney point).

– علائم آن کاهش اشتها یا بی اشتهایی، اغلب تهوع و گاهی استفراغ می باشد.

– علامت ریباند تندرنس +(Rebound tenderness ): اگر به هنگام معاینه، سمت راست و پایین شکم را با دست فشار داده و مدت کوتاهی نگه داریم و بعد دستمان را برداریم، به طور لحظه ای درد بیمار بدتر می شود. این نشانه انتشار التهاب به سمت پرده صفاق (پرده پوشاننده لوله گوارشی) است.

– درد اولیه ممکن است مبهم باشد، ولی بعداً به طور فزاینده ای تشدید می شود.

– معاینه رکتال باعث پیدایش درد سمت راست شکم می شود.

– اگر شخص به پشت دراز بکشد و پای راستش را مستقیم بالا بیاورد، در ناحیه تحتانی سمت راست شکم  درد احساس می شود.

– لمس ناحیه یک چهارم تحتانی سمت چپ شکم منجر به احساس درد در ناحیه مقابل(سمت راست) می شود.

– ‌در حالی که شخص به پشت دراز کشیده، اگر زانو و ران او را به سمت شکم خم کنیم و ساق پا را به سمت داخل و خارج شکم بکشیم، این کار منجر به ایجاد درد می شود.

– اگر پریتونیت (عفونت یا التهاب پرده صفاق) ایجاد شده باشد، عضله شکم در معاینه بسیار سخت است.

– درد شکمی با راه رفتن و سرفه کردن احتمالا بدتر می شود.

– تب که معمولا در طی چندین ساعت اتفاق می افتد.

علائم آزمایشگاهی:

افزایش تعداد گلبول های سفید خون در آزمایش CBC (شمارش کامل سلول های خونی)

سونوگرافی و سی تی اسکن شکمی احتمالا التهاب آپاندیس را نشان می دهد.

جراحی آپاندیس تشخیص آپاندیسیت را قطعی می کند. این عمل با شکاف کوچکی در ناحیه یک چهارم راست و پایین شکم انجام می شود.

البته همه جراحی ها،‌ یک آپاندیس غیرطبیعی را نشان نمی دهد. حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از موارد اعمال جراحی برای آپاندیسیت مشکلی از آپاندیس را نشان نمی دهد، بلکه حکایت از مشکلی فراتر از آپاندیسیت دارد.

در این موارد، جراح آپاندیس را برمی دارد و بقیه شکم را برای پی بردن به علل احتمالی درد بررسی می کند. در بعضی موارد برای این کار نیاز به شکاف جراحی وسیع تری است.

درمان:

بعد از محرز شدن تشخیص با توجه به علائم بالینی و یافته های آزمایشگاهی، جراحی باید هر چه سریع تر انجام شود. اگر شک به آبسه وجود داشته باشد، ابتدا آنتی بیوتیک درمانی انجام می شود و بعد جراحی صورت می گیرد.

عوارض بیماری:

پارگی روده ها

گانگرن روده ها (مردگی بافت روده)

التهاب پرده صفاق (پریتونیت)

آبسه

جراحی کیسه صفرا

جراحی کیسه صفرا نیز توسط دکتر سید حامد قدسی خورسند انجام میشود

جراحی فتق‌

جراحی فتق شکم و درمان آن با لاپاراسکوپی

سالانه نزدیک به ۶۰۰۰۰۰ جراحی فتق در آمریکا انجام میشود.بسیاری از این جراحیها به روش مرسوم جراحی باز انجام میشوند. برخی جراحی های فتق با بکارگیری تلسکوپی به نام لاپاراسکوپ انجام میشود. اگر پزشک شما درمان با لاپاراسکوپی را توصیه کرده است، این بروشور میتواند به شما کمک کند تا فتق و این نوع درمان را بهتر بشناسید.

108175152121693519031392261041666522217252
فتق چیست؟
فتق زمانی اتفاق می افتد که لایه های درونی عضله شکمی ضعیف شده ، منجر به تورم یا پارگی شود . همانطور که تیوپ از داخل به تایر آسیب دیده فشار می آورد ، لایه داخلی شکم هم به دیواره شکم تضعیف شده فشار آورده و یک کیسه بادکنک مانند درست میکند، واین باعث میشود احشاء درونی شکم یا بافت شکمی به درون این کیسه رانده شوند .
فتق ممکن است ایجاد دردهای بسیار شدید کند و با بروز مشکلات جدی دیگر ممکن است نیاز به جراحی اورژانس پیدا  کند .

  • هم زنان و هم مردان ممکن است دچار فتق شوند .
  • شما ممکن است به طور مادرزادی با فتق به دنیا بیایید و یا بعدا به آن مبتلا شوید.
  • فتق خود به خود از بین نمی رود و با گذشت زمان بهتر نمیشود .

چطور بفهمیم فتق داریم ؟
*جاهایی که معمولا در آن فتق ایجاد میشود عبارتند از: کشاله ران ، ناف و یا محلی که قبلا در آن جراحی انجام شده است  .
*تشخیص فتق معمولا ساده است : شما ممکن است یک برآمدکی زیر پوست را احساس کنید.  یا ممکن است هنگام  بلند کردن اشیاء سنگین ، سرفه کردن ، زور زدن هنگام دفع ادرار یا اجابت مزاج و یا موقع نشستن یا ایستادن طولانی مدت درد احساس کنید.
* درد ممکن است شدید باشد یا درد خفیفی که در طول روز شدت پیدا کند.
* دردهای شدید و ممتد ، قرمزی ، فشار ، علامتهایی هستند که نشان می دهند فتق ممکن است گیر کرده یا روبه گانگرن شده باشد . در صورت مشاهده این علایم باید هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید .

چه چیز باعث فتق میشود؟
به طور طبیعی دیواره شکم دارای مناطقی است که احتمال ضعیف شدن آنها می رود . فتق ممکن است بر اثر وارد شدن فشار زیاد به این قسمتهای دیواره شکم ، افزایش سن ، جراحت ، یک برش یا زخم کهنه یا یک ضعف مادر زادی  بروز کند . هر کس در هر سنی ممکن است به فتق دچار شود . بیشتر موارد فتق در کودکان مادرزادی است . در بزرگسالان ، یک ضعف طبیعی یا فشارناشی از بلند کردن جسم سنگین ، سرفه  مداوم ، مشکل در اجابت مزاج  یا دفع ادرار باعث میشود دیواره شکم ضعیف شده یا گسسته شود .
مزیت های درمان با لاپاراسکوپی چیست ؟
درمان فتق به روش لاپاراسکوپی تکنیکی است که با ایجاد  برشهای کوچک ، و استفاده از تلسکوپ و چسب زخم (مش ) پارگیهایی که در  دیواره شکم (عضله )  بوجود آمده است ترمیم می شوند. در پاره ای موارد این روش این امکان را میدهد تا بیمار، با درد و ناراحتی کمتر، زودتر به کار و فعالیتهای روزمره خود باز گردد.
آیا شما نیاز به جراحی لاپاراسکوپی فتق دارید؟
تنها بعد از یک معاینه کامل و دقیق جراح شما می تواند تعیین کند که آیا لاپاراسکوپی برای شما مناسب است یا نه ؟ این روش ممکن است برای برخی از کسانی که قبلا جراحی های شکم داشته اند یا تحت شرایط درمانی خاصی هستند مناسب نباشد .
چه آمادگیهایی مورد نیاز است ؟
* بیشتر جراحی های  فتق به صورت سرپایی انجام می شوند  ؛  بنابراین شما در همان روز جراحی مرخص می شوید .
* آمادگیهای قبل از عمل بستگی به  سن و وضعیت پزشکی شما، نتیجه آزمایش خون، معاینات پزشکی ، عکس قفسه سینه و نوار قلب دارد .
* بعد از اینکه جراح خطرات و مزایای جراحی را برای شما توضیح داد شما رضایت نامه عمل جراحی را امضا می  کنید .
* بهتر است شب یا صبح قبل از عمل دوش بگیرید .
* اگر مشکل اجابت مزاج دارید ( یبوست ) ممکن است با مشورت جراح تنقیه یا آمادگی مشابهی برای شما تجویز شود .
* از نیمه شب قبل از جراحی نباید چیزی نوشیده یا بخورید. فقط داروهایی که جراح به شما اجازه میدهد تا صبح روز عمل با مقدار کمی آب مصرف کنید.
* داروهایی مثل آسپرین ، داروهای رقیق کننده خون ، داروهای ضد التهاب (داروهای آرتروز) و ویتامین E    باید  از چند روز تا یک هفته قبل از عمل مصرف نشوند .
* داروهای رژیمی یا داروی گیاهی St. John’s Wort  نباید از ۲ هفته قبل از عمل مصرف شوند .
* سیگار را ترک کنید و برای هرچیزی که ممکن است در منزل نیاز داشته باشید برنامه ریزی کنید .
عمل چگونه انجام میشود ؟
بیمار مبتلا به فتق گزینه های کمی پیش رو دارد :
*  استفاده از فتق بند ندرتاً تجویز می شود و معمولاً بی اثر است .
* بیشتر مواقع فتق نیاز به جراحی دارد .
* جراحی به یکی از ۲ روش زیر انجام می شود :
۱ : جراحی باز: که در آن یک برش ۸ تا ۱۰ سانتی متری که در ناحیه کشاله ران یا ناحیه مبتلا به فتق ایجاد میشود . این برش در درون پوست و چربیهای زیر پوستی آنقدر پیش می رود تا جراح به سطح ضایعه دسترسی پیدا کند .
ممکن است جراح از یک چسب زخم کوچک جراحی برای ترمیم ضایعه یا سوراخ فتق استفاده کند. این روش معمولا با  بی حسی موضعی و داروی خواب آور انجام میشود اما ممکن است از بی حسی  نخاعی یا بیهوشی عمومی استفاده شود .
۲ : جراحی به روش لاپاراسکوپی : در این روش یک لاپاراسکوپ ( تلسکوپ کوچک ) که به دوربین مخصوصی متصل است توسط یک کانولا ( لوله تو خالی ) وارد بدن شده و به جراح این امکان را می دهد که فتق و بافتهای اطراف ان را در یک مانیتور مشاهده کند . لوله های دیگری هم برای اینکه جراح بتواند جراحی را انجام دهد وارد بدن می شوند . معمولا ۳ یا ۴ سوراخ یک ساننبمتری مورد نیاز می باشد.
فتق از ناحیه پشت دیواره  شکم ترمیم می شود . یک چسب زخم کوچک جراحی روی سوراخ فتق شده گذاشته شده و با وسایل جراحی کوچکی در محل ثابت نگهداشته می شود این نوع جراحی معمولا از طریق بیهوشی عمومی انجام می شود و ندرتاً از بی حسی نخاعی یا موضعی استفاده می شود .
اگر عمل جراحی از طریق لاپاراسکوپی قابل انجام نباشد چه اتفاقی می افتد؟
روش لاپاراسکوپی برای تعداد اندکی از بیماران غیر قابل انجام است . عواملی که احتمال انتخاب یا تبدیل عمل جراحی از لاپاروسکوپی به جراحی باز را بالا می برد ممکن  است شامل این موارد باشند : چاقی ، سابقه جراحی های قبلی شکم ، که زخم متراکم بافتی به جا گذاشته باشد ، عدم توانایی در دیدن ارگانهای داخل بدن با لاپاروسکوپ و یا مشکل خونریزی در حین جراحی .
تصمیم گیری در باره اینکه آیا جراحی باز باید انجام شود یا خیر تصمیمی است که جراح قبل و یا در حین جراحی می گیرد . زمانی که جراح احساس کند که مطمئن تر آن است که جراحی لاپاراسکوپی به جراحی باز تبدیل شود این مسأله پیچیده ای نیست و بلکه بیشتر به نظر و قضاوت جراح بستگی دارد و این کار

فقط به خاطر سلامت بیمار انجام می شود .
بعد از عمل چه اتفاقی می افتد؟
* بعد از جراحی شما رابه اتاق ریکاوری می برند و در آنجا برای یکی دو ساعت تحت کنترل قرار می دهند  تا کاملا به هوش بیایید.
* وقتی به هوش آمدید و توانستید راه بروید مرخص می شوید .
* بعد از  هرگونه جراحی فتق از ۲۴ تا ۴۸ ساعت ممکن است احساس درد داشته باشید .
* توصیه می شود روز بعد از جراحی سر پا باشید .
* در  جراحی فتق به روش لاپاراسکوپی احتمالاً پس از مدت زمان کوتاهی به زندگی و فعالیت های روزمره خود باز می گردید . این فعالیت ها شامل دوش گرفتن ، رانندگی ، بالا رفتن از پله ، بلند کردن اجسام و فعالیت های جنسی می باشند .
* طی دو هفته بعد از عمل باید برای معاینه مجدد نزد دکتر بروید.
چه مشکلاتی ممکن است پیش بیاید ؟
* هر جراحی ممکن است عوارضی داشته باشد. عوارض اولیه هر جراحی خونریزی و عفونت است که در لاپاراسکوپی خیلی کم اتفاق می افتد.
* در موارد نادر  ممکن است به مثانه ، روده  ، عروق ، اعصاب و یا لوله اسپرمی که به بیضه می رود آسیب برسد .
* مشکل دفع ادرارامری غیرعادی نیست،  و ممکن است حداکثر به مدت یک هفته  به سوند ادراری نیاز داشته باشید .
* فتق بعد از جراحی قابل برگشت است . دلیل این بازگشت یا عود مجدد بیماری در دراز مدت هنوز

مشخص نیست . جراح می تواند به شما کمک کند ریسک جراحی را در مقابل عدم درمان فتق بپذیرید.
چه زمانی نیاز به مشورت با پزشک دارید ؟
در صورت مشاهده موارد زیر حتما با پزشک یا جراح خود تماس بگیرید :
* تب مزمن بالای ۳۹ درجه
* خونریزی
* ورم شکم یا کشاله ران
* دردی که با داروهای تجویز شده آرام نشود
* تهوع ، استفراغ مداوم
* عدم توانایی در دفع ادرار
* لرز
* سرفه مداوم یا تنگی نفس
* ترشح چرکی از ناحیه برش خورده
* قرمزی اطراف محل جراحی که در حال پیشرفت باشد
* عدم توانایی در خوردن و آشامیدن.

جراحی لاپاروسکوپی

IMG_6160-300x200

لاپاروسکوپی

لاپاروسکوپی یک روش جراحی با حداقل تهاجم و بدون باز کردن شکم است. در جراحی به وسیلۀ لاپاروسکوپی از یک لولۀ باریک، بلند و مجهز به منبع نور به نام لاپاروسکوپ استفاده می‌شود. لاپاروسکوپ از طریق برش بسیار کوچکی که در ناحیۀ شکم ناف ایجاد می‌گردد وارد بدن شده تا از این طریق بتوان اعضای شکم یا لگن را مشاهده کرد. این روش برای تشخیص و درمان مشکلاتی همچون کیست‌ها، فیبروئیدها و عفونت‌ها به کار می‌رود. همچنین از طریق لولۀ لاپاروسکوپ می‌توان نمونه‌های بافت را برای نمونه‌برداری (Biopsy) جدا کرد. در موارد زیادی، لاپاروسکوپی جایگزین جراحی لاپاروتومی (استفاده از برش‌های بزرگتر در ناحیۀ شکم) می‌شود. همچنین استفاده از لاپاروسکوپی برای انجام عمل‌های جراحی جزئی‌تر، ممکن است عوارض، استرس و هزینۀ کمتری داشته باشد.

از کاربردهای روش لاپاروسکوپی در بیماری‌های زنان و زایمان می‌توان به جراحی اندومتریوز، هیسترکتومی (برداشتن رحم)، رفع چسبندگی‌ها و کیست تخمدان اشاره کرد. در واقع در این عمل‌های جراحی علاوه بر تشخیص امکان برش دادن و جدا کردن بافت‌های اندومتریوز، (همه یا بخشی از) رحم و کیست تخمدان وجود دارد.

پیش از عمل لاپاروسکوپی

  • به مدت ۱۲ ساعت چیزی نخورید و نیاشامید. خالی بودن معده، احتمال تهوع طی عمل جراحی یا بعد از آن را کاهش می‌دهد. اگر داروهایی را روزانه مصرف می‌کنید از پزشک خود بپرسید که آیا می‌توانید در روز عمل لاپاروسکوپی نیز آن را مصرف کنید.
  • باید آرایش، جواهرآلات، عینک، لنز و پروتز را پیش از عمل از خود جدا کنید.
  • دو ساعت زودتر از زمان جراحی در بیمارستان حضور داشته باشید.
  • معمولاً پیش از عمل، آزمایش خون و ادرار از شما گرفته خواهد شد تا مشخص شود مشکلی که در جراحی اختلال ایجاد کند وجود نداشته باشد. همچنین ممکن است تصویربرداری همچون اولتراسوند، CT اسکن یا MRI از شما گرفته شود. این آزمایش‌ها نیز به پزشک کمک می‌کند که بتواند تخمدان‌ها و اندام‌های اطراف آن را بررسی کند تا مشکلی همچون سرطان نداشته باشند.
  • ممکن است پزشک از شما بخواهد که داروهایی جهت آماده‌سازی روده مصرف کنید که موجب تخلیۀ روده‌ها می‌شود.

عمل لاپاروسکوپی

این عمل جراحی تحت بیهوشی کامل انجام می‌گیرد. در مرحله اول برای ایجاد فضای کاری، شکم با گاز دی‌اکسیدکربن پُر خواهد شد. سپس دو یا سه برش ۵/۰ تا ۱ سانتیمتری در ناحیۀ پایین شکم ایجاد می‌شود که از طریق آن‌ها لولۀ لاپاروسکوپ و دیگر ابزارهای جراحی وارد شکم می‌شوند. به این ترتیب از لاپاروسکوپی می‌توان برای برداشتن تمام یا بخشی از رحم، خارج کردن کیست تخمدان و بافت‌های اندومتریوز استفاده نمود.

به عمل برداشتن رحم، هیسترکتومی گفته می‌شود. این عمل جراحی در موارد خونریزی‌های رحمی شدید و بدون جواب، بزرگی رحم و خونریزی‌های مربوط به فیبروئید انجام می‌شود. دو نوع هیسترکتومی وجود دارد: ۱) هیسترکتومی کامل که در آن کل رحم برداشته می‌شود. رحمی با اندازۀ معمولی، از طریق واژن قابل خارج شدن است و رحم با اندازۀ بزرگ نیز از طریق لاپاروسکوپ قابل تکه تکه شدن به قطعات کوچکتر (Morcelation) است. ۲) هیسترکتومی فوق گردنی که در آن بخش بالایی رحم برداشته شده و گردنۀ رحم باقی می‌ماند.

در عمل جراحی کیست تخمدان ابتدا از لاپاروسکوپ برای تعیین محل کیست استفاده می‌شود. در این جراحی تمام سعی جراح این است که حین برداشتن جدار کیست، تخمدان دست نخورده باقی بماند.

اندومتریوز همزمان با تشخیص در لاپاروسکوپی، قابل درمان است. بافت‌های اندومتریوز نیز قابل برش دادن و جدا کردن هستند. جراحی لاپاروسکوپی پیشرفته برای دردهای مزمن لگن و مشکوک به اندومتریوز باید توسط یک جراح با مهارت و تخصص لازم در برداشتن چنین ضایعاتی و در یک اتاق عمل مجهز برای چنین عمل جراحی انجام گیرد. در مورد بافت‌های اندومتریوز باید توجه شود که تا حد ممکن به صورت کامل برداشته شوند.

پس از عمل لاپاروسکوپی

  • پس از عمل، ممکن است درد جزئی و کبودی در ناحیۀ برش‌ها داشته باشید. تغییر وضعیت می‌تواند به تخفیف درد و ناراحتی شما کمک کند. همچنین در دو روز اول پس از جراحی، داروهای مسکن نیز برای شما تجویز می‌شود. از طرفی ممکن است به علت استفاده از دی‌اکسیدکربن حین عمل برای باز کردن شکم، در ناحیۀ شانه‌ها و قفسه سینه درد داشته باشید. این درد طی چند روز خود به خود ناپدید خواهد شد.
  • ممکن است به علت استفاده از لولۀ راه هوایی در ناحیۀ نای و طی بیهوشی، گلو درد داشته باشید. مصرف آب‌نبات و یا قرص‌های گلو می‌تواند به کاهش درد کمک کند.
  • در روز جراحی پس از عمل، به هیچ عنوان رانندگی نکنید و به مدت یک هفته از ورزش کردن و بلند کردن اجسام سنگین‌تر از ۱۰ کیلوگرم اجتناب کنید.
  • طبیعی است که به علت بیهوشی، حالت تهوع داشته باشید. شب بعد از جراحی غذاهای سبک مصرف کنید، سپس در روز بعد به رژیم قبلی خود بازگردید. بهتر است به مدت ۴۸ ساعت از نوشیدن نوشابه‌های گازدار خودداری کنید.
  • محل برش‌ها را تمیز و خشک نگهدارید. برای تمیز کردن آن‌ها می‌توانید از آب و صابون استفاده کنید. روز بعد از جراحی می‌توانید بانداژ روی زخم‌ها را بردارید.
  • طبیعی است که تا چند روز پس از جراحی، خونریزی خفیف واژینال داشته باشید.

لاپاروسکوپیک مجاری صفراوی

d9f9c5907eb1b4a74b12a440215fe9656

 

کیسه صفرا چیست؟

کیسه صفرا یک ارگان گلابی شکل زیر کبد است که صفرا در آن جمع می‌شود. صفرا ماده‌ای ضروری برای هضم و جذب چربیها است. صفرا از طریق مجاری صفراوی از کبد به روده‌ها منتقل می‌شود. کیسه صفرا به مجاری صفراوی متصل است. وجود کیسه صفرا برای بدن ضروری نبوده و بدون وجود آن هم امکان هضم و جذب چربی‌ها وجود دارد.
 

سنگ کیسه صفرا چیست؟

سنگ‌های صفراوی شایع بوده و در حدود ۱۵-۱۰٪ افراد ایجاد می‌شود. علت ایجاد سنگ‌های صفراوی معمولاً عدم تعادل بین ترکیبات شیمیایی صفرا است.
 

سنگ صفراوی چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟

گاهی سنگ کیسه صفرا بدون علامت است ولی در برخی افراد سبب بروز علایم زیر می‌شود:
درد: اگر سنگ صفراوی سبب بسته شدن خروجی کیسه صفرا شود درد ایجاد می‌شود. این درد می‌توانند تا چند ساعت طول بکشد و خودبخود برطرف می‌شود (کولیک صفراوی)، ولی گاهی موجب تورم و التهاب حاد کیسه صفرا (کله سیستیت حاد) می‌گردد که نیازمند بستری و درمان اورژانسی است.
تورم لوزالمعده (پانکراتیت): در صورت عبور سنگ از مجاری صفراوی و آسیب خروجی مجرای پانکراس التهاب حاد پانکراس (پانکراتیت) ایجاد می‌شود.
زردی: یکی از عوارض سنگ کیسه صفرا ایجاد زردی (یرقان) است. این در صورتی است که سنگ کیسه صفرا وارد مجاری صفراوی شده و آن را مسدود کند، در این صورت صفرا به روده‌هاسرازیر نشده و موجب زرد شدن پوست و سفیدی چشم‌ها می‌شود. همچنین ممکن است ادرار پررنگ و مدفوع کم‌رنگ شود و خارش پوست ایجاد شود.
3
 

سنگ کیسه صفرا چگونه درمان می‌شود؟

رژیم کم‌چرب به کاهش درد شکم پس از مصرف غذا به علت سنگ کیسه صفرا کمک می‌کند. درمان دارویی برای از بین بردن سنگ صفراوی وجود ندارد و درمان این بیماری با خارج کردن کیسه صفرا انجام می‌شود. از آنجا که باقی ماندن کیسه صفرا موجب تشکیل دوباره سنگ در آن می‌شود، همیشه در این عمل جراحی کیسه صفرا خارج می‌شود.
 

عمل جراحی کیسه صفرا چگونه انجام می‌شود؟

این عمل جراحی به دو روش باز و لاپاراسکوپی انجام می‌شود. در روش باز با برش پوستی معمولاً زیر دنده‌ها در سمت راست، کیسه صفرا و سنگها خارج می‌شود.
در روش لاپاراسکوپی چند سوراخ کوچک حدود ۵/۱-۱ سانتی‌متری در پوست شکم ایجاد شده و عمل جراحی از این طریق انجام می‌شود.
عمل جراحی  کیسه صفرا خصوصاً در بین خانم‌ها بسیار شایع است و با انجام این عمل جراحی علاوه بر از بین بردن درد از بروز عوارض ذکر شده و همچنین سرطان کیسه صفرا جلوگیری می‌شود.
 

فواید انجام این عمل جراحی به روش لاپاراسکوپی کدام است؟

به‌جای برش پوستی حدود ۲۰-۱۵ سانتی‌متری، عمل جراحی از طریق چند سوراخ کوچک انجام  می‌‌شود.
بیماران پس از عمل درد کمتری دارند.
مدت زمان بهبودی بیماران و برگشت به فعالیت عادی کوتاهتر است.
اغلب بیماران روز بعد از عمل جراحی مرخص می‌شوند.
 

عوارض احتمالی این روش جراحی کدام است؟

به‌طور کلی بروز عوارضی مانند عفونت و چسبندگی داخل شکمی در روش لاپاراسکوپی نسبت به روش باز کمتر است. با این حال مانند هر عمل جراحی احتمال بروز عوارض نادر وجود دارد.
درد شانه: احساس درد پشت و شانه‌ها معمولاً تا ۲۴ ساعت پس از عمل از بین می‌رود. این حالت به علت استفاده از گاز داخل شکم حین عمل جراحی ایجاد می‌شود.
عفونت: با وجود کمتر بودن احتمال بروز عفونت در روش لاپاراسکوپی، عفونت به‌صورت نادر در محل زخم یا مسیرهای وریدی یا داخل شکم ممکن است ایجاد شود.
خونریزی: مانند سایر انواع عمل جراحی، احتمال اندک خونریزی وجود دارد.
لیک صفراوی: احتمال لیک صفراوی از مجاری نازک فرعی یا مجاری اصلی با احتمال کم وجود دارد. این عارضه ممکن است خودبه‌خود برطرف شود ولی گاهی نیاز به مداخله درمانی پیدا می‌کند.
ترومبوز وریدی عمقی: این عارضه مانند سایر اعمال جراحی در جراحی لاپاراسکوپی نیز ایجاد می‌شود با استفاده از جوراب الاستیک و سایر درمان‌ها پزشک از احتمال وقوع این عارضه کم می‌کند.
 

برای کاهش درد پس از عمل چه اقدامی لازم است؟

به‌طور کلی عمل جراحی لاپاراسکوپی نسبت به عمل جراحی مرسوم به روش باز درد کمتری دارد. با این حال جراح با تزریق مواد بی‌حس‌کننده به محل زخم و تجویز دارو حین عمل موجب کمتر شدن درد پس از عمل می‌شود. همچنین در صورت بروز درد از مسکن‌های تزریقی یا خوراکی استفاده می‌شود.
 

مراقبت از زخم چگونه است؟

سوراخ‌های کوچک ایجاد شده حین عمل جراحی معمولاً با بخیه‌های قابل جذب ترمیم می‌شوند و لذا نیازی به کشیدن بخیه نیست. معمولاً پس از ۴۸ ساعت توصیه به حمام رفتن می‌شود و بعد از آن دیگر پانسمان انجام نمی‌شود.
 

دوره بهبودی پس از عمل چقدر است؟

معمولاً از چند ساعت پس از عمل جراحی مصرف مایعات آغاز می‌شود، پس از ترخیص از بیمارستان و به فاصله چند روز امکان برگشتن به محل کار وجود دارد. دوره بهبودی پس از عمل لاپاراسکوپی بسیار کوتاهتر از عمل باز است.

جراحی فتق اینگوینال

fatgh1-300x278

 

فتق اینگوینال

آناتومــــــی:

کانال اینگوینال تقریبأ۶-۴ساتتی متر طول دارد و در قسمت قدامی تحتانی لگن واقع است.همانند یک مخروط قاعده آن در لبه فوقانی جانبی لگن واقع است و راس آن به سمت سمفیزپوبیس در جهت تحتانی داخلی قرار دارد.

فیزیوپاتولوژی:

وقتی که قسمتی از بدن در اثر ضعف ساختمانهای اطراف آن به طرف قسمتهای مجاور جابجایی پیدا میکند فتق ایجاد میشود.

شایعترین نوع فتق،فتق اینگوینال میباشد که این نوع فتق دومین علت انسداد روده به حساب می آید.در مردان روده ها یا سایر محتویات شکم  از طریق یک مجرا به سمت کیسه بیضه پایین می آید و در زنان در قسمت بالای تناسلی یک برآمدگی ایجاد میشود.

علـــایم و نشانه ها:

۱)باد فتق:برجسته شدن یا باد فتق که شایعترین علامت است و حدود دو سوم مردم با این علامت مراجعه میکنند.

۲)درد:هنگامی عارض میشود که فتق دچار گیر افتادگی شود و یا جریان خون در عضوی که در جریان فتق بیرون آمده دچار مشکل شود.ویا گاهی اوقات که فتق تازه رخ داده و سوراخش باریک است بر اثر فشاری که وارد میکند فرد احساس درد میکند و معمولأ این فتق های تازه که درد دارند جا نمی افتد.

۳)تب و لرز:امکان دارد در فتقهایی که جریان خون مختل شده است عفونت ایجاد شود و بیمار با علایم تب و لرز مراجعه کند

۴)به هم خوردن قرینگی دو طرفه با سمت دیگر

تشخیص:

فتق های بدون علامت لینگوینال به کرات به صورت تصادفی در معاینه فیزیکی تشخیص داده میشوند یا ممکن است توجه بیمار را به علت یک بر آمدگی غیر طبیعی جلب کند علاوه بر این،این فتق ها را میتوان حین لاپاروسکوپی داخل شکم شناسایی کرد. مشاهده لگن بعد از حرکت دادن محتویات روده ای به داخل بالای شکم سوراخ میوپکتنیال را نشان خواهد داد و امکان شناسایی آسان صفاق فتق پیدا کرده از میان فضای مستقیم یا غیر مستقیم یا رانی را فراهم میکند.

اپیدمیولوژی:

یکی از شایع ترین اعمال جراحی سرپایی است که ۱۲%وقت اتاق عمل و ۷%مشاوره های جراحی را به خود اختصاص میدهد.در مردان بیشتر از زنان رخ میدهد که به دلیل نزول بیضه در مردان و سستی دیواره شکم آنها ایجاد میشود.فتق اینگوینال شایع ترین نقص مادر زادی جدار شکم بوده و در حدود ۰٫۸ تا ۲٫۴درصد نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند وجود دارد.به طوری که شیوع فتق اینگوینال در پسران ۱۰-۵برابر نوزادان دختر است.

راه های درمان فتق اینگوینال:

۱)اقدامات طبی

۲)استفاده از فتق بند

۳)جراحی

وتوصیه میشود تمامی فتق ها در اولین فرصت مناسب از طریق جراحی ترمیم شوند مگر آنکه شرایط موضعی یا عمومی بیمار اجازه ندهد.یک استثنا در این مورد,فتقی است با گردن بزرگ و ساک کم عمق که انتظار میرود به آهستگی بزرگ شود یا در افراد بسیار مسن و ضعیف و یا بیمارانی باضعف سیستم ایمنی جراحی توصیه نمیشود.

اقدامات طبـــــی:

۱)اجتناب از فعالیتهایی که نیاز به زور زدن زیاد دارند.

۲)از سفت بستن کمربنــــد خودداری کنند.

۳)با تعدیل رژیم غذایی تا حد امکان از بروز یبوست جلوگیری کنند.

۴)از استعمال دخانیات خودداری کنند

استفاده از فتق بند:

وقتی که شرایط بیمار اجازه عمل جراحی را نمیدهد و فتق کوچکی وجود دارد میتوان از فتق بند ها که باعث جلوگیری از تشدید فتق میشود و کمربندهای طبی استفاده کرد.اصل مهم در رابطه با استاده از فتق بندها مناسب بودن شکل و اندازه آن است زیرا در غیر این صورت خود میتواند منجر به احتباس یا اختناق فتق شود

درمان جراحی:

هدف از جراحی برداشتن یا برگرداندن کیسه فتق به داخل شکم و حمایت و تقویت کردن ناحیه ضعیف شده است و بر حسب مهارت و تجربه جراح و نیز برخی خصوصیات فتق روشهای مختلفی به کار برده میشود.

مراحل جراحی:

نوع بیهوشی:

معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام میگرد اما در بیماران مبتلا به ضعف عملکرد قلبی-عروقی یا تنفسی میتوان از بی حسی اپیدورال یا نخاعی استفاده کرد.بی حسی موضعی برای اکثر بیماران موثر است و میزان بروز احتبس ادراری و عوارض ریوی کمتر میشود.

پوزیشن:

سوپاین

روش جراحـــــــی:

پس از زدن برش مایل در بالای پوبیس و باز کردن پوست و زیر جلد جراح تا روی فاشیال مایل خارجی که به صورت یک لایه سفید رنگ است پیش میرود سپس جراح انگشت خود را داخل رینگ سطحی کرده با تیغ برش یک سانتی متری روی فاشیا داده و با هموستاز گرفته برش را تا فتق گسترش میدهد سپس کورد را با تروس کنار میزند.

برای ترمیم فتق غیر مستقیم پس از باز کردن کانال اینگوینال همراه با حفظ عصب اینگوینال عضله کرماستر قطع میگردد.ساک فتق با سیلک گره زده شده و جدا میگردد پس از این کار اقدام به ترمیم کف کانال با نایلون صفر یا یک میکند که همان فاشیای عرضی است.برای ترمیم از یک طرف از توبرکول پوبیس گرفته از طرف دیگر از لیگمان اینگوینال و از پشت رکتوس را میگیرد سپس کورد در کانال فتق خوابانده میشود البته برای بالا کشیدن بیضه باید جراح قسمت دیستال عضله کرماستر را که بریده میشود به رینگ عمقی متصل کند.

مراقبتهای پس از عمــــل:

اغلب بیماران به مدت ۴۸-۲۴ساعت در بیمارستان باقی میمانند.بیماران باید در هفته نخست پس از عمل جراحی از فعالیتهای فشار آورنده بر ناحیه ترمیم شده بپرهیزند و چند هفته بعد به تدریج فعالیت طبیعی خود را از سر بگیرند و بعد از ۶-۲هفته به سر کار خود برگردند.

عوارض:

عوارض هرنیورافی غیر معمول است اما گاهی اوقات هماتوم اسکروتوم به فاصله کوتاهی پس از عمل روی میدهد.عوارض دیررس عبارتند از:درد مزمن ناحیه کشاله ران که به علت گیر افتادن عصب اینگوینال در محل ترمیم و نیز آتروفی بیضه به علت آسیب به شریان تستیکولار به علت دیاترمی است.

عوامل عود:

علاوه بر سرفه مزمن،بیماری پروستات و یبوست،کیفیت پایین بافتها و روش غیر کارامد جراحی میتواند به عود فتق کمک کند.از آنجا که در فتق مستقیم اغلب بافتها نازک تر میشود مبزان عود بیشتر است

جراحی کوچک کردن شکم

rbk-tummy-tuck-illustration-1-0411-mdn

جراحی زیبایی شکم( ابدومینوپلاستی) چیست؟

با ابدومینوپلاستی یا tummy tuck چربی و پوست اضافی شکم  برداشته میشوند و در بیشتر موارد بازسازی جدار شکم که به علت ضعیف شدن یا جدا شدن عضلات شکم رخ میدهد هم انجام میشود تا یک شکم صاف تر و سفت تر بدست بیاید.بدست آوردن یک شکم صاف و با قوت خوب هدفی است که خیلی از ما با تلاش زیاد از طریق کنترل وزن و ورزش کردن به دنبال آن هستیم ولی گاهی اوقات با این روش به این آرزو نخواهیم رسید.

حتی افرادی که وزن مناسب و تناسب اندام مناسب هم دارند دچار یک شکم بیرون زده و افتاده و شل میشوند علل شایع آن موارد زیر است:

-حاملگی

-پیر شدن

-تغییرات وزن شدید

-ارث

-جراحی های قبلی

ابدومینوپلاستی قادر به انجام چه چیزی نیست؟

ابدومینوپلاستی به هیچ عنوان جایگزین برای کم کردن وزن یا یک برنامه ورزشی منظم نخواهد بود.همچنین جراحی زیبایی شکم نمیتواند علائم کشیدگی پوست (استریا) را از بین ببرد گر چه میتوان بعضی ها را برداشت و بهبودی سایر آنها را باعث شد ولی آنهایی که خارج از منطقه برداشته شدن پوست باشند باقی میمانند.

متوسط قیمت آبدومینوپلاستی در آمریکا ۵۲۴۱ دلار است.

چه کسانی کاندید مناسب برای آبدومینوپلاستی هستند؟

-اگر از نظر فیزیکی در سلامت کامل به سر می برید و وزن شما ثابت است.

-اگر انتظارات معقول از انجام آن دارید.

-اگر سیگاری نیستید.

اگر چه نتایج زیبایی آبدومینوپلاستی از نظر تکنیکی دائمی هستند ولی نتایج مثبت آن ها با تغییرات وزن شدید ، شدیدا” تحت تاثیر قرار می گیرند. بنابراین افرادی که تصمیم به کاهش وزن بعد از این عمل دارند یا خانم هایی که خواستار حاملگی بعدی در آینده هستند توصیه می شود که انجام آبدومینوپلاستی را به تاخیر بیاندازید.

تصمیم به انجام آبدومینوپلاستی یک جراحی کاملا” شخصی است و بایستی توسط خود فرد برای آن تصمیم گیری شود و تحت تاثیر تمایلات دیگران نباید اقدام به انجام آن بنمایید.

دوران نقاهت آبدومینوپلاستی:

بعد از جراحی بانداژ و پانسمان روی برش ها انجام می شود حتما” بانداژ الاستیک یا یک شکم بند مخصوص از ادم جوگیری می شود.گاهی لوله باریک کوچک پلاستیکی به طور موقت زیر پوست کار گزاری می شود تا مایعات و خون اضافی تجمع یافته زیر پوست را تخله کند.شما دستورات لازم را از جراح  دریافت می کنید.مصرف داروهای لازم توصیه می شود. چه دارویی لازم است؟آیا بخیه ها باید کشیده شوند و چه زمانی؟ چه زمانی به فعالیت عادی و چه زمانی به ورزش می توان پرداخت؟ چه زمانی برای مراقبت بعدی باید مراجعه کرد؟

نتایج آبدومینوپلاستی (tummy tuck)

این جراحی باعث صاف تر شدن ،سفت تر شدن شکم شما می شود تا تناسب بیشتر با نوع تنه و وزن شما پیدا کند.نتایج نهایی ممکن است در مراحل اولیه نمایان نباشد چون تورم تا مدت ها باقی می ماند و ناتوانی در راست ایستادن تا کامل شدن ترمیم نسوج به طور موقت بوجود می آید.

مراحل فرآیند جراحی ابدومینوپلاسی

قدم اول :

بیهوشی عمومی قدم اول در انجام ابدومینوپلاستی است.

قدم  دوم:

به روش طولی افقی طویل در طول خط موی شرمگاهی انجام می شود. طول و شکل این برش در افراد مختلف متفاوت است و عضلات جداره شکم ضعیف شده اصلاح می شوند  چربی پوست اضافی برداشته می شود. برش دوم کوچک دور ناف داده می شود تا به جای جدید خود منتقل شود .

9

قدم سوم:

بستن زخم ها وپانسمان آن ، بستن شکم بند.

 

عوامل خطر و اطلاعات ایمنی ابدومینوپلاستی

تصمیم به عمل ابدومینوپلاستی کاملا” شخصی است و با توجه به نتایج رضایت بخش و اهداف شما به طور فردی گرفته می شود.جراح شما تمام عوارض احتمالی ممکن به جزئیات برای شما بیان می کند و شما فرم رضایت نامه را بایستی امضا بفرماید.

عوارض احتمالی زیر بعد از ابدومینوپلاستی ممکن است بوجود آیند:

-اسکار غیر قابل قبول

-خونریزی عفونت

-تجمع مایع و سروما

-از دست رفتن پوست

-التیام زخم بد

-بی حسی و تعبیرات حسی پوست

-عوارض بیهوشی

-ارم پوست شکم

-Fat Necrosis مردن چربی زیر جلدی

-باز شدن زخم

-غیر قرینگی

-شل شدن مجدد پوست و جدارشکم

-درد

-مشکلات قبلی عروقی و تنفسی

-آسیب  عصب

-نیاز به عمل ثانویه (روتوش)

چه انتظاراتی در مشاوره قبل از آبدومینوپلاست باید داشت؟

موفقیت و ایمنی در انجام آبدومینوپلاستی بسیار وابسته است به یک انتخاب درست با مشاوره دقیق قبل از عمل جراحی.در مشاوره در مورد سلامتی شما ، تمایلات شما و روش و شیوه زندگی تان سوال می شود.در مورد انتظاراتتان از نتایج عمل ، شرایط طبی ، آلرژی دارویی و درمان های دارویی که دریافت می کنید بحث می شود. مصرف مواد الکلی ، مخدر و ویتامین ها ، مکمل های گیاهی ، جراحی قبلی حتما” سوال خواهید شد.

توسط جراح ارزیابی سلامتی عمومی شما و ریسک های موجود بررسی خواهد شد. عکس های قبل از عمل گرفته می شود. در مورد مراحل جراحی و مراقبت های بعد از عمل بحث می شود و عوارض احتمالی هر چند ناچیز بحث خواهد شد.

آمادگی جهت آبدومینوپلاستی

-آزمایشات لازم انجام می شود.

-داروهای لازم قبل از عمل تجویز و داروهای مصرفی شما تنظیم باید بشود.

-مصرف سیگار بایستی قبل از عمل واقع شود.

-مصرف آسپرین ،داروهای ضد التهاب ،مکمل های گیاهی که انعقاد خون را مختل می کند بایستی قطع شود.

سوالات رایج آبدومینوپلاست از جراح پلاستیک

-آیا جراح من دارای بورد فوق تخصصی جراحی پلاستیک می باشد ؟

-آیا جراح من در مورد این عمل آموزش لازم را دریافت کرده است؟

-آیا من کاندید مناسبی برای این عمل هستم؟

-عمل جراحی من کجا و چگونه انجام می شود؟

-دوران نقاهت بعد از عمل چه قدر طول می کشد و مراقت های لازم چیست؟

-عوارض احتمالی چه مواردی هستند؟

-آیا بعد از عمل می توان حاملگی داشت یا خیر؟

– آیا عکس های قبل و بعد از عمل موجود است

– انتظارات باید در چه حد باشد؟

لیپو ساکشن (Liposuction)  چیست؟

همچنین به عنوان لیپوپلاستی (Lipoplasty)  هم شناخته می شود که جهت لاغر کردن و شکل دادن نواحی خاصی از بدن بوسیله خارج کردن چربی تجمع یافته اضافی انجام می شود و باعث بهبودی تناسب اندام و نقش برجسته بدن و نهایتا بهبودی تصویری قابل قبول ا از بدن شما تأمین می شود.حتی وقتی فرد در سلامت کامل بوده و تناسب اندام قابل قبولی هم تا حدی دارد. بعضی از مردم یک نقش برجسته های غیر متناسب به علت تجمع موضعی چربی در جایی از بدن خود می توانند داشته باشند.

این نواحی بیشتر می توانند به علت صفت ارثی فامیلی باشند تا اینکه به علت عدم کنترل  وزن  یا تناسب بدن بوجود بیایند.لیپوساکشن را می توان جهت درمان پاکت های چربی تجمع یافته سرسخت در نواحی متعددی از بدن استفاده کرده است.

از جمله :

-شکم و کمر

-گردن و پشت

-ران ها  و لگن

-قسمت داخلی زانوها

-بازوها

-گونه ها و چانه ها

-ساق و مچ پا

در بعضی از موارد لیپوساکشن به تنهایی انجام می شود ولی در سایر موارد همراه با سایر اعمال طراحی مثل لیفت صورت، کاهش حجم پستان ها یا ابدومینوپلاستی انجام می گیرد.لیپوساکشن یک روش درمانی برای چاقی نیست و هیچگاه جای ورزش منظم و عادت های خوب غذایی را نمی گیرد.همچنین لیپوساکشن یک درمان مؤثر برای سلولیت پوست های فرورفته در ران ها Hip و لگن محسوب می شود.افرادی که دارای نواحی تجمع چربی سرسخت در بدن خود باشندو به طور منظم هم ورزش می کنند بهترین کاندید برای لیپوساکشن محسوب می شوند.

کاندید مناسب برای لیپوساکشن چه کسانی هستند؟

تصمیم گیری برای انجام لیپوساکشن شدیدا شخصی است و زمانی به آن اقدام می شود که اثرات مفید به دست آمده برای اهداف فرد تأمین می شود و احتمال بروز عوارض ان در حد قابل قبول باشد.

اگر شما از تجمع چربی زیادی ناراحت هستید که در هر جایی از بدن شما جمع شده اند و به رژیم غذایی و ورزش هم پاسخ نمی دهند شما برای لیپوساکشن مناسب هستید.

کاندیدهای ایده آل برای لیپوساکشن:

-بالغین با وزن حدود ۳۰% از وزن ایده آل که دارای پوست سفت سالم و عضلات خوب داشته باشند.

-افراد سالم که بیماری تهدیدکننده حیات ندارند یا شرایط طبی که باعث اختلال ترمیم شود نداشته باشند.

-غیرسیگاری باشند.

-افرادی که افکار مثبت دارند و انتظارات واقعی از نقش برجسته بدن خود دارند.

در جریان مشاوره برای لیپوساکشن چه انتظاری دارید؟

موفقیت و ایمنی لیپوساکشن وابستگی زیادی به مشاوره کامل قبل از جراحی دارد.

از شما یک سری سؤالات درباره سلامتی شما، انتظارات شما و از روش و شیوه زندگی شما پرسیده می شوند.

آماده بحث باشید در مورد انتظارات شما و تمایلات شما از لیپوساکشن، شرایط طبی شما ، آلرژی به داروها و درمان های طبی دیگر ، مصرف هرگونه داروها ، ویتامین ها ، مکمل های گیاهی ، الکل ، سیگار و مواد مخدر و بحث درباره جراحی های انجام شده قبلیجراحی پلاستیک بایستی شرایط سلامتی شما را ارزیابی کند.

عکس های لازم را بگیرد.

درباره روش های موجود دیگر با شما بحث و گفتگو کند و عوارض احتمالی آنرا برای شما بازگو نماید.

آمادگی برای لیپوساکشن

-آزمایشات طبی یا ارزیابی طبی

-داروهای خاصی دریافت کنید یا داروهایی را که معرفی می کنید تغییر داده شود.

-سیگار کشیدن را ترک کنید.

-از مصرف آسپیرین ، قرص های ضد التهاب و مکمل های گیاهی که باعث افزایش خونریزی می شوند اجتناب کنید.

-محل انجام لیپوساکشن را با جراح پلاستیک هماهنگ کنید. (لیپوساکشن هم در مطب و به صورت سرپایی و هم در مرکز جراحی و یا بیمارستان قابل انجام است.)

-اگر لیپوساکشن در مطب انجام می شود حتما فردی را برای همراهی با خود جهت رانندگی و ماندن حداقل یک شب در کنارتان داشته باشید.

ریسک های لیپوساکشن و اطلاعات ایمنی

جراحی پلاستیک و پرسنل کلینیک جزئیات ریسک های همراه لیپوساکشن را توضیح می دهند.از شما خواسته می شود که فرم قرارداد و رضایت نامه را به طور کامل مطالعه و امضاء نمایید که تمامی مراحل لیپوساکشن و عوارض احتمالی آنرا درک کرده و پذیرفته اید.

ریسک های احتمالی لیپوساکشن

-نقش ناهموار ، موج دار شدن پوست ، آسیب به پوست یا عصب ، تعیین رنگ های نامنظم

-عفونت ، تجمع چربی ، لخته خون ، تجمع مایع ، اسکار غیر قابل قبول

-آسیب حرارتی ناشی از روش ها لیزری ، ریسک بیهوشی ، خونریزی

-تغییر در حس پوست ، تغییر رنگ پوست و تورم – غیر قرینگی ، درد

-آسیب به ساختمان های عمقی تر مثل عصب ها و عروق عضله ، ریه ، ارگان های داخل شکم

-ترمیم زخم بد ،  عوارض قلبی ریوی ، نیاز به جراحی روتوش یا لیپوساکشن مجدد

البته در روش جدید که ار دستگاههای با تکنولوژی نوین(دستگاه LIPOMATIC) استفاده می کنیم احتمال بروز ای گونه موارد بسیار ناچیز شده است.

مراحل انجام لیپوساکشن

مرحله اول : تزریق داروهایی که برای فرد احساس راحتی و آرامش را حین عمل فراهم بیاورد.

مرحله دوم : برش های کوچک در محل های خاص و تزریق مایع استریل تا میزان تروما و خونریزی را به حداقل برساند.بعد بوسیله یک تیوب یا کانولا که از طریق این برش های کوچک وارد می شود. بافت چربی اضافی با حرکت جلو و عقب شل کرده و خارج می کنیم.

مرحله سوم : نقش برجسته بدن شما بعد از برطرف شدن تورم و با زجذب مایع بهبودی چشمگیری پیدا می کند.

ریکاوری پس از لیپوساکشن (دوران نقاهت)

بعد از کامل شدن عمل از یک بانداژ فشاری یا گارمنت فشاری برای مناطق تحت درمان استفاده می شود که این امر به کنترل تورم کمک کرده و باعث شکل گیری بدن شما می شود.

گاهی اوقات از درن های موقتی کوچک برای تخلیه مایعات استفاده می شود.دستورات پزشکی از طرف جراح پلاستیک  به شما داده می شود مثل مصرف آنتی بیوتیک ها و یا برخی از داروهای دیگر.بعدها انجام اعمال جراحی ثانویه (روتوش) گاهی برای کاهش پوست اضافی یا اصلاح تجمع چربی نیاز می شود.

جراحی پلاستیک توصیه های لازم را به شما می کند. اینکه بعد از عمل کجا بروید – چه دارویی مصرف کنید – چه نوع لباس و بانداژی استفاده شود – چه زمانی بخیه ها برداشته شود (در صورت وجود) – چه زمانی به فعالیت معمولی و چه زمانی فعالیت ورزشی را آغاز کنید و جهت پیگیری و ویزیت مجدد چه زمانی اقدام نمائید.

وقتی که در منزل هستید چنانچه احساس تنگی نفس ، درد قفسه سینه یا ضربان قلب غیر معمولی احساس کردید فورا به اورژانس مراجعه کنید. هرکدام از این علائم رخ داد نیاز به بستری شدن و تحت نظر قرار گرفته شدن شما را بالا می برد.جراحی و طب یک تجربه و علم واحد و دقیق نیست اگرچه ما انتظار نتایج خوب از لیپوساکشن داریم ولی تضمین ۱۰۰% نیست و در بعضی از شرایط ممکن است نتایج حداکثری گاهی با یک عمل بدست نیاید و انجام عمل جراحی ثانویه ضروری  شود.

نتایج دراز مدت لیپوساکشن

گاهی تا چندین ماه زمان لازم است تا تورم به طور کامل از بین برود.بعد از رفع ادم نقش جدید بدن تشکیل و تصویر ذهنی شما از بدنتان کم کم بهبودی می یابد.رضایت بخشی شما از نقش برجسته جدیدتان تا زمانی که وزن خود را کنترل کنید و یک شیوه زندگی بهداشتی را در پیش بگیرید با شما خواهد بود.وزن گیری زیاد تمام نتایج را از بین می برد. پس در کنترل وزن و رژیم غذایی کوشا باشید.

https://www.casinoelarab.com/رولیت

جراحی کوچک کردن سینه

br01-300x151

جراحی کوچک کردن سینه

اندازه پستانها به عوامل متعددی نظیر عوامل ژنتیکی، وزن بدن و تائیرات هورمون های جنسی زنانه بستگی دارد، بنابراین بزرگی پستان ها می تواند در هرسنی اززمان بلوغ تا هنگام یائسگی اتفاق افتد. بزرگی پستان ها در هرسنی که رخ دهد، می تواند مشکلاتی را برای بیمار ایجاد نماید. مشکلاتی که بیشتر بیماران تجربه می کنند، مواردی مانند دردهای مزمن پشت وشانه ها، برجسته شدن شیاری در بین دو کتف و دردهای قاعده گردن است که ناشی از وزن زیاد پستانها می باشد. می توانبه این موارد، موارد دیگری مانند جوش ها و عوارض پوستی در زیر پستان و مهمتر از این ها احساس ناخوشایند یک زن از وضعیت فیزیکی بدن خود و کاهش اعتماد به نفس را نیز اضافه کرد، موضوعاتی که بسیاری از بیماران را رنج می دهد.

گاهی از اوقات، بزرگی پستانها بر مسایل جنسی و ارتباط یک زن با همسر خود نیز تاثیر منفی گذاشته و باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی فرد می شود. همچنین برخی از خانمهایی که پستانهای بزرگ و سنگینی دارند، نمی توانند مانند سایرین از لباسهای مناسب استفاده نمایند و همواره در مجامع از این موضوع در رنج می باشند.

 

راه های اصلی کوچک کردن سینه

سوال اصلی اینجاست که راههای اصلی کوچک کردن پستان کدامند؟ آیا می توان با روشهای فیزیکی مانند ورزش، لاغر شدن و یا برخی داروهای خوراکی یا پمادها و ژل ها پستانها را کوچک کرد؟

درحقیقت، پاسخ این سوال این است که تاکنون هیچ روش شناخته شده ای بجز جراحی که بهترین اثرات درمانی را در کنار کمترین عوارض داشته باشد، معرفی نشده است. اعمال جراحی برای کوچک کردن سینه ها،سال هاست که انجام می شود. اولین عمل جراحی برای کوچک کردن سینه ی زنان در سال( ۱۶۶۹) توسط ویلیام دارستون در انگلستان انجام شده است. اگرچه هدف اصلی این عمل جراحی کاهش حجم و وزن سینه است، ولی افزایش زیبایی برای ایجاد شکل طبیعی در سینه ها نیز به همان اندازه مهم است .

باید توجه کرد که بزرگی پستانها می تواند ناشی از افزایش بافت چربی و یا بافت شیرساز پستانی باشد. چنانچه بزرگ بودن پستان به علت افزایش بافت شیرساز باشد، با افزایش فعالیت فیزیکی و نیز رعایت کردن رژیم های لاغری و درنهایت کم کردن وزن، نمی توان تاثیر زیادی بر کاستن از حجم و وزن پستان ایجاد کرد. اگرچه، اگر این افزایش حجم، ناشی از افزایش بافت چربی باشد، ممکن است با کم کردن وزن، بتوان اثرات کم تا متوسطی بر کاهش سایز پستان ها ایجاد کرد. ولی باید دانست که حتی این تاثیر، مشکل بیمار را حل نخواهد کرد زیرا با کم شدن نسبی حجم پستان، باتوجه به عدم تغییر اندازه پوست پستان، این عضو افتاده تر به نظر رسیده و مشکل زیبایی بیمار را حل نخواهد کرد.

از طرفی مصرف داروها اعم از خوراکی و یا پماد ها و ژل های مالیدنی که به ویژه به صورت محصولاتی تجاری در دسترس هستند ممکن است همراه عوارض ناحواسته ای باشد که بعضا بسیار اهمیت دارند. ایجاد دستکاری های هورمونی و در نتیجه بر هم زدن نظم طبیعی بدن و بروز اختلالات هورمونی باعث می شود تا بیمار در اغلب موارد دچار مشکلات فراوانی شود. از طرف دیگر استفاده از این محصولات تجاری گاها درارای عوارض جانبی قابل توجهی بوده و حتی استفاده دراز مدت از آه ها میتواند به همراه افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه در فرد شود. علاوه برتمامی موارد ذکر شدهدر بالا باید دانست که تاثیر ناچیز این داروها به سرعت پس از قطع آن می تواند باعث برگشت به حالت اولیه شود. بنابراین هرگز تحت تاثیر تبلیغات مجله ای یا ماهواره ای که بعضا اثرات معجزه آسایی را از برخی از داروها تبلیغ می کنند و عمدتا اهداف تجاری خاصی دارند، قرار نگیرید.

 

جراحی زیبایی کوچک کردن سینه، چگونه عملی است؟

جراحی زیبایی کوچک کردن پستان، شامل خارج کردن چربی و پوست اضافی پستانها، شکل دهی مجدد پستان و تغییر محل هاله پستانی در محل جدید می باشد. با انجام این کار، علاوه بر کاستن از حجم و وزن پستانها که مشکلات جسمی زیادی برای بیمار ایجاد می کند، شکل دهی مجدد پستانها باعث زیبایی پستانها شده و احساس بیمار را نسبت به شکل بدن خود بهبود می بخشد.

برای انجام این کار، تکنیک های مختلفی وجود دارد که براساس طراحی انجام شده پیش از عمل، نوع برشهای پوستی و نیز برشهای ایجاد شده در نسج پستان می تواند کاملاً متفاوت باشد. اگرچه در تمام تکنیک ها، خط برشی در دور هاله پستان وجود خواهد داشت، سایر برشهای پوستی در حین جراحی می تواند متفاوت باشد. از آنجا که برنامه ریزی برای انتخاب نوع عمل، پیش از انجام جراحی و در جلسات ویزیت های قبل از عمل جراحی انجام می شود، بدیهی است که بیمار از انواع مختلف برش جراحی، که توسط جراح توضیح داده می شود مطلع شده و خود نیز، در انتخاب نوع روش جراحی مشارکت خواهد کرد. طبیعتاً، خط برش باید به گونه ای انتخاب شود که حتی المقدور از لباس زیر بیمار خارج نشود و در محلهایی که خارج از لباسهای شب زنانه قرار می گیرد ایجاد نشده و دیده نشود. از طرفی این برشها باید به گونه ای باشند که در وضعیت ایستاده کمترین وضوح را داشته و حتی المقدور در معرض دید نباشد.

 

 

در اغلب روشهای جراحی، خط برشی دور هاله پستان به همراه یک خط عمودی زیر آن، تا چین زیرپستانی، ایجاد می شود. در برخی موارد و به ویژه مواردی که حجم پستان بسیار بزرگ است و میزان پوست اضافی آن نیز به همین نسبت زیاد است، امکان دارد خطی افقی روی چین زیرپستانی لازم باشد. اندازه این خط، بستگی به بزرگی حجم پستان، متفاوت است. ولی بجز در مواردی که حجم پستان بسیار زیاد است، معمولاً نباید از دوطرف، گسترش زیادی داشته باشد.

 

جراحی کوچک کردن پستان و خطر ابتلا به بیماریهای بدخیم پستان

انواع جراحی پستان و به ویژه جراحی کاهندۀ اندازه پستان، باعت ایجاد سرطان پستان و یا سایر بیماریهای مهم در پستان نمی شود. آنچه از اهمیت خاصی برخوردار است این موضوع است که به دنبال جراحی کاهنده حجم پستان، محل جوشگاه نسج پستان پس از جراحی، ممکن است باعث تغییراتی در تصویر رادنولوژی پستان شده و در تفسیر کلیشه های ماموگرافی و سونوگرافی ایجاد اشکال می کند. این موضوع باعث می شود تا انجام این روشهای تشخیصی برای بیمارانی که تحت این عمل جراحی قرار می گیرند محدود شده و لزوم انجام روشهای جایگزینی نظیر MRI پستان مشخص تر گردد.

 

جراحی کوچک کردن سینه و امکان شیردهی

تولید و هدایت شیر در پستان را می توان به جمع شدن آب ناشی از باران در کوه ها تشبیه کرد. درحقیقت شیر تولید شده در سلولهای پستانی، پس از ترشح وارد مجاری شیری بسیار کوچک می شود که با به هم پیوستن این مجاری شیری، کم کم مجاری شیری بزرگتری شکل می گیرد. با به هم پیوستن مکرر این مجاری شیری، درنهایت حدود ۱۰ تا ۱۴ مجرای اصلی که به نوک سینه ختم می شوند به وجود می آیند. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که تولید و هدایت و ترشح شیر یک روند پیوسته است که چنانچه در هر محلی یا مرحله ای اشکالی پیش آید، ترشح شیر تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

می توان تصور کرد که در حین جراحی کاهنده حجم پستان، مقدار زیادی از سلولهای تولید کننده شیر از بدن خارج می شوند. از طرفی بسیاری دیگر از مجاری شیری قطع می شوند و مسیر اصلی خود را از محیط به مرکز و نوک پستان از دست می دهند. بافت جوشگاه (محل جوش خوردن نسچ پستان) اغلب نمی تواند مجاری شیری را بازسازی نماید و بنابراین در مسیری که برش های جراحی داده می شود، هدایت شیر تولید شده از سلولهای باقی مانده دچار اشکال می شود.

از این رو همیشه احتمال اختلال در شیردهی بدنبال جراحی کاهنده حجم پستان وجود دارد. ولی باید دانست که این احتمال با انتخاب برخی از تکنیک های جراحی که همراه برش و دستکاری بیشتر در ناحیه نوک پستان می باشد، بیشتر می شود. چنانچه بیمار تمایل زیادی به ادامه شیردهی یا امکان شیردهی در فرصت دلخواه داشته باشد، باید این موضوع را با جراح خود درمیان بگذارد تا درصورت امکان از تکنیکی استفاده شود که کمترین اشکال را در شیردهی بیمار ایجاد کند.

 

آیا کم شدن حجم سینه پس از جراحی دائمی است؟

چنانچه عمل جراحی شما در سنینی انجام شود که هنوز پستانهای شما در حال رشد باشند، طبیعی است که پس از جراحی این رشد متوقف نشده و ممکن است مجدداً پستان شما به اندازه ای بزرگ شود که شما از آن راضی نباشید. علاوه براین، چنانچه پس از جراحی وزن شما زیاد شود، پستانهای شما نیز به همان نسبت بزرگ خواهند شد. بارداری نیز، چنانچه پس از جراحی اتفاق بیافتد، می تواند پستانها را دچار تغییراتی کند که از جمله آنها پرخون شدن و حجیم تر شدن پستان ها می باشد.

افتادگی پستانها نیز پس از جراحی پستان، همانند یک پستان عمل نشده، با افزایش سن اتفاق می افتد. البته باید توجه داشت که برخی از تکنیک های عمل جراحی، احتمال افتادگی کمتر و برخی دیگر با احتمال بالاتری از افتادگی پستانها همراه هستند. بطور خلاصه می توان گفت که پستان بزرگی که تحت عمل جراحی کم کردن حجم پستان قرار می گیرد، پس از طی کردن مراحل بهبودی اولیه پس از جراحی، شبیه یک پستان عادی بوده و تغییرات عمومی بدن مثل افزایش وزن، افزایش سن و … اثراتی مشابه یک پستان عادی روی آن خواهند گذاشت. توجه به این نکته ضروری است که در برخی موارد، باتوجه به تغییرات ایجاد شده در نسج پستان، این تغییرات می توانند کمتر یا بیشتر از حد عادی باشند، ولی احتمال این حالات زیاد نیست.

 

انجام جراحی در چه افرادی توصیه نمی شود؟

برای پاسخ به این سوال، مواردی نظیر تاریخچه ی عمومی و پزشکی فرد مثل جزئیاتی درباره ی هر نوع عمل قبلی پستان و همچنین وضعیت زایمان و تمایل فرد برای بارداری اهمیت دارند. اگر چه این عمل می تواند برای تمام زنان در تمام سنین انجام شود ولی معمولا قیل از اینکه سینه ها کاملا رشد کنند هرگز نباید این عمل را انجام داد.

 

۱٫ تصمیم به بارداری:

افرادی که قصد باردار شدن دارند معمولا باید عمل را تا بعد از کامل شدن افراد خانواده شان به تأخیر بیاندازند. در حقیقت اگر بعد از این عمل جراحی بارداری دیگری رخ دهد ممکن است موجب بزرگ شدن دوباره پستان ها شود. بنابر این قبل از هر نوع تصمیمی جهت انجام عمل حراحی برای کوچک نمودن پستان بهتر است از اینکه دیگر فصد بارداری ندارید اطمینان حاصل کنید.

 

۲٫ سیگار

اگر سیگار می کشید باید قبل از عمل آن را ترک کنید. سیگار کشیدن به طور جدی رگهای خونی را تنگ می کند و بنابراین جریان خونی را در ناحیه عمل کاهش داده و باعث می شود که التیام یافتن و جوش خوردن زخم ها به صور چشمگیری کند شود. به هر حال احتمال عوارض عمل در افراد سیگاری واضحا بیش از سایرید است.

 

۳٫ استفاده از برخی داروها

در اغلب موارد این عمل یک جراحی نسبتا طولانی است، بنابراین چنانچه بیماری زمینه ای مهمی دارید و یا از داروهای خاضی استفاده می نمایید حتما پزشک جراح خودرا مطلع کنید. وارفارین، آسپرین و بعضی داروهای ضد التهابی دیگر می توانند باعث افزایش خونریزی شوند قبل از عمل طبق برنامه ای که جراح به شما میدهد آنها را مصرف کنید.

 

۴٫ اضافه وزن زیاد

اگر اضافه وزن قابل توجهی دارید، پیشنهاد می شود ابتدا وزنتان را ترجیحا با افزایش فعالیت و ورزش کاهش دهید. بدست آوردن سینه های کوچکتر میتواند انگیزه مناسبی برای کاهش وزن باشد، تنابراین این موقعیت را از دست ندهید. چنانجه پس از انجام عمل جراحی وزن خود را کاهش دهید ممکن است سینه هایتان کمی افتاده به نظر آید.

 

 

عوارض اعمال جراحی کاهنده حجم پستان

 

همانند هر جراحی دیگر، امکان ایجاد عوارض در این نوع جراحی نیز وجود دارد. بنابراین عوارض این نوع جراحی را می توان به دوگروه عوارض عمومی، که در هرعمل جراحی می تواند ایجاد شود، و عوارض اختصاصی که احتمال بروز آن در این نوع جراحی خاص بیشتر است، تقسیم کرد:

 

عوارض عمومی عمل جراحی

 

۱- عوارض مربوط به بیهوشی: اگرچه امروزه ریسک انجام بیهوشی در اعمال جراحی بسیار کم شده است، ولی درحین تمام اعمال جراحی، هنوز ریسک کمی برای عوارض بیهوشی وجود دارد. باید توجه داشت که این ریسک با افزایش سن، وجود بیماریهای زمینه ای و به ویژه بیماریهای قلبی، ریوی، سیگار کشیدن و … بیشتر می شود.

 

۲- خونریزی: هر نقطه از بدن که تحت عمل جراحی قرار می گیرد، پس از جراحی در معرض این خطر قرار دارد. البته در فردی که طبق سابقه پزشکی وآزمایشات پیش از عمل، بیماری های نقص انعقادی ندارد، احتمال بروز این عارضه بسیار ناچیز و قابل چشم پوشی است. توجه ویژه در افرادی لازم است که از داروهایی مانند آسپیرین و ترکیبات مشابه آن و یا از داروهای دیگری مانند وارفارین مصرف می کنند. در این موارد باید کاملا مراقب بود و از قبل از عمل برنامه ویژه ای برای جایگزینی این داروها وتغییر در میزان ونوع مصرف آنها اجرا کرد. پزشک معالج در این خصوص شما را راهنمایی خواهد کرد.

 

۳- عفونت: در تقسیم بندی میزان عفونت و نوع زخم دربین جراحی های مختلف، جراحی کاهنده حجم پستان یکی از جراحی هایی است که احتمال بروز عفونت در آن بسیار پائین بوده(حدود ۱%) و زخم های ناشی از این جراحی نیز از انواع زخم های تمیز (clean)محسوب می شوند. این احتمال به حدی پائین است که جز در مواردی که بیمار دچار بیماریهای ضعیف کننده سیستم ایمنی (نظیر دیابت یا مصرف مزمن داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند) است، نیازی به تجویز آنتی بیوتیک طولانی مدت پس از جراحی نیست. منشاء عفونت احتمالی می تواند باکتری های موجود در مجاری شیری بیمار باشد. توجه داشته باشید که درصورت بروز عفونت، معمولاً تجویز آنتی بیوتیک لازم شده و حتی ممکن است لازم باشد چرک ایجاد شده در زیر زخم با جراحی کوچک دیگری تخلیه شده و زخم باز گذاشته شود تا پس از شستشوی روزانه، زخم در فرصت مناسب دیگری بسته شود.

 

۴- عوارض مربوط به لخته شدن خون در پا و آمبولی ریه: با توجه به بی حرکت بودن بیمار حین عمل جراحی نسبتاً طولانی و نیز شل شدن عضلات اندام، سرعت حرکت بازگشت خون در پاها به سمت قلب درحین عمل کم می شود. بنابرین امکان ایجاد لخته خون در اندام وجود دارد. وجود این لخته، به خودی خود اهمیت زیادی ندارد ولی آنچه حائز اهمیت است حرکت ناگهانی این لخته به سمت قلب و پمپ شدن آن به سمت ریه هاست. این حالت که آمبولی ریوی نام دارد، باعث بروز مشکلات تنفسی در بیمار می شود که می تواند خطرناک باشد. احتمال بروز این عارضه در بیماران عادی که عوامل خطر این عارضه را ندارند، بسیار پائین است و با تمهیدات لازم در قبل، حین و پس از جراحی می توان احتمال بروز آن را به صفر نزدیک کرد. به عکس برخی بیماران در معرض ریسک بالاتری هستند که در این خصوص باید اقدامات حفاظتی را اجباراً انجام داد. مواردی نظیر مصرف قرصهای جلوگیری از بارداری، چاقی، استعمال دخانیات و … امکان بروز این عارضه را زیاد می کند.