جراحی آپاندیس

جراحی آپاندیس یا آپاندکتومی عمل جراحی برای برداشتن آپاندیس  است. روش  باز شامل  یک برش ۲-۳ اینچ  درپایین شکم  سمت راست  است. آپاندکتومی باز به طور معمول نیاز به دو یا سه روز  بستری شدن در بیمارستان و چهار تا شش هفته برای بهبودی کامل آن لازم است . آپاندکتومی لاپاروسکوپی نیاز به بستری در بیمارستان  بمدت کوتاه تر و بهبودی سریع تر است.

 

عارضه مهم آپاندیسیت سوراخ شده آپاندیس اشت که می تواند به آبسه منجر شود عارضه دیگر التهاب ورید پورت است که به علت آمبولی منشا گرفته از روده عفونی ایجاد می شود . سوراخ شده عموما ۲۴ ساعت بعد از شروع درد رخ می دهد  نشانه آن شامل تب ۷/۳۷ یا بیشتر، ظاهری بد حال و ادامه درد شکمی یا حساسیت در لمس است

apann-300x225

درمان و روش عمل

با محرز شدن تشخیص آپاندیسیت جراحی فوری ضرورت می یابد . تا قبل از اعمال جراحی از آنتی بیوتیک ها استفاده می شود . آپاندکتومی هرچه سریعتر برای کاهش خطر سوراخ شدن احتمالی انجام می شود . تحت عمل بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی و با ایجاد یک برش در قسمت پایین شکم، و یا از طریق انجام لاپاراسکوپی، این نوع جراحی صورت می گیرد . لاپاراتومی و لا پاراسکوپی هر دو ایمن و موثر در درمان آپاندیسیت می باشد ، اما بعد از لاپاراسکوپی، بهبودی سریع تر است . در صورت پاره شدن آپاندیس ، امکان تشکیل آبسه وجود دارد.در این صورت درمان با آنتی بیوتیک ها صورت می گیرد و جراح یک درن جهت تخلیه در آبسه قرار می دهد . بعد از تخلیه آبسه و رفع عفونت ، آپاندکتومی انجام می شود  .

مراقبت پرستاری بعد از آپاندکتومی

۱) بعد از جراحی بیمار، بیمار در وضعیت نشسته قرار می گیرد در این وضعیت از وارد آمدن فشار به محل جراحی و اندامهای شکمی باید جلوگیری شود .

۲) برای تسکین درد از داروی مخدری مثل سولفات مرفین استفاده می شود و در صورت تحمل معمولا مایعات خوراکی داده می شود .

۳) به بیمار آموزش داده می شود که در فاصله روزهای پنجم تا هفتم بعد از عمل جراحی برای برداشتن بخیه ها به جراح مراجعه کند .

۴) در مورد مراقبت از بخیه ها به بیمار آموزش داده شود .

۵) زمانی که بیمار برای ترخیص آماده می شود، باید در مورد مراقبت از زخم و تعویض پانسمان و شستشوی زخم در صورت نیاز به بیمار و خانواده او آموزش داده شود .

۶) اگر احتمال پریتونیت وجود دارد یک درن در محل برش قرار داده می شود . بیمارانی که در معرض خطر ابتلا به چنین عارضه ای هستند ، برای چند روز در بیمارستان نگه داشته می شوند و از نظر انسداد روده ویا خونریزی های ثانویه تحت نظر قرار می گیرند .

التهاب آپاندیس

(Appendicitis)

آپاندیس ، لوله کوچک، باریک و انگشتی شکل است که از روده بزرگ منشعب می شود. التهاب ناگهانی آپاندیس را آپاندیسیت می گویند.

آپاندیسیت یکی از مهم ترین علل جراحی فوری شکم در بچه هاست. این بیماری در آقایان شیوع بیشتری نسبت به خانم ها دارد. اوج میزان شیوع آن در اواخر نوجوانی و اوایل ۲۰ سالگی است.

آپاندیسیت در کودکان زیر ۲ سال نادر است. معمولاآپاندیس با مدفوع، جسم خارجی و ندرتا با تومور مسدود می شود.

در کودکان علائم و نشانه های آپاندیسیت به ندرت ظاهر می شود، لذا تشخیص معمولا به تأخیر می افتد و احتمال پارگی آپاندیس بیشتر است. ولی در بچه های بزرگ تر و بالغین تظاهرات بالینی مشخص هستند.

علائم و تظاهرات بالینی:

– با درد کولیکی(انقباض و گرفتگی) در اطراف ناف شروع می شود. همزمان با افزایش و پیشرفت التهاب، درد به سمت پایین و سمت راست شکم متمایل شده و درست در بالای محل زائده آپاندیس متمرکز می شود(نقطه مک بورنی)( Mcburney point).

– علائم آن کاهش اشتها یا بی اشتهایی، اغلب تهوع و گاهی استفراغ می باشد.

– علامت ریباند تندرنس +(Rebound tenderness ): اگر به هنگام معاینه، سمت راست و پایین شکم را با دست فشار داده و مدت کوتاهی نگه داریم و بعد دستمان را برداریم، به طور لحظه ای درد بیمار بدتر می شود. این نشانه انتشار التهاب به سمت پرده صفاق (پرده پوشاننده لوله گوارشی) است.

– درد اولیه ممکن است مبهم باشد، ولی بعداً به طور فزاینده ای تشدید می شود.

– معاینه رکتال باعث پیدایش درد سمت راست شکم می شود.

– اگر شخص به پشت دراز بکشد و پای راستش را مستقیم بالا بیاورد، در ناحیه تحتانی سمت راست شکم  درد احساس می شود.

– لمس ناحیه یک چهارم تحتانی سمت چپ شکم منجر به احساس درد در ناحیه مقابل(سمت راست) می شود.

– ‌در حالی که شخص به پشت دراز کشیده، اگر زانو و ران او را به سمت شکم خم کنیم و ساق پا را به سمت داخل و خارج شکم بکشیم، این کار منجر به ایجاد درد می شود.

– اگر پریتونیت (عفونت یا التهاب پرده صفاق) ایجاد شده باشد، عضله شکم در معاینه بسیار سخت است.

– درد شکمی با راه رفتن و سرفه کردن احتمالا بدتر می شود.

– تب که معمولا در طی چندین ساعت اتفاق می افتد.

علائم آزمایشگاهی:

افزایش تعداد گلبول های سفید خون در آزمایش CBC (شمارش کامل سلول های خونی)

سونوگرافی و سی تی اسکن شکمی احتمالا التهاب آپاندیس را نشان می دهد.

جراحی آپاندیس تشخیص آپاندیسیت را قطعی می کند. این عمل با شکاف کوچکی در ناحیه یک چهارم راست و پایین شکم انجام می شود.

البته همه جراحی ها،‌ یک آپاندیس غیرطبیعی را نشان نمی دهد. حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از موارد اعمال جراحی برای آپاندیسیت مشکلی از آپاندیس را نشان نمی دهد، بلکه حکایت از مشکلی فراتر از آپاندیسیت دارد.

در این موارد، جراح آپاندیس را برمی دارد و بقیه شکم را برای پی بردن به علل احتمالی درد بررسی می کند. در بعضی موارد برای این کار نیاز به شکاف جراحی وسیع تری است.

درمان:

بعد از محرز شدن تشخیص با توجه به علائم بالینی و یافته های آزمایشگاهی، جراحی باید هر چه سریع تر انجام شود. اگر شک به آبسه وجود داشته باشد، ابتدا آنتی بیوتیک درمانی انجام می شود و بعد جراحی صورت می گیرد.

عوارض بیماری:

پارگی روده ها

گانگرن روده ها (مردگی بافت روده)

التهاب پرده صفاق (پریتونیت)

آبسه

جراحی کیسه صفرا

جراحی کیسه صفرا نیز توسط دکتر سید حامد قدسی خورسند انجام میشود

جراحی فتق‌

جراحی فتق شکم و درمان آن با لاپاراسکوپی

سالانه نزدیک به ۶۰۰۰۰۰ جراحی فتق در آمریکا انجام میشود.بسیاری از این جراحیها به روش مرسوم جراحی باز انجام میشوند. برخی جراحی های فتق با بکارگیری تلسکوپی به نام لاپاراسکوپ انجام میشود. اگر پزشک شما درمان با لاپاراسکوپی را توصیه کرده است، این بروشور میتواند به شما کمک کند تا فتق و این نوع درمان را بهتر بشناسید.

108175152121693519031392261041666522217252
فتق چیست؟
فتق زمانی اتفاق می افتد که لایه های درونی عضله شکمی ضعیف شده ، منجر به تورم یا پارگی شود . همانطور که تیوپ از داخل به تایر آسیب دیده فشار می آورد ، لایه داخلی شکم هم به دیواره شکم تضعیف شده فشار آورده و یک کیسه بادکنک مانند درست میکند، واین باعث میشود احشاء درونی شکم یا بافت شکمی به درون این کیسه رانده شوند .
فتق ممکن است ایجاد دردهای بسیار شدید کند و با بروز مشکلات جدی دیگر ممکن است نیاز به جراحی اورژانس پیدا  کند .

  • هم زنان و هم مردان ممکن است دچار فتق شوند .
  • شما ممکن است به طور مادرزادی با فتق به دنیا بیایید و یا بعدا به آن مبتلا شوید.
  • فتق خود به خود از بین نمی رود و با گذشت زمان بهتر نمیشود .

چطور بفهمیم فتق داریم ؟
*جاهایی که معمولا در آن فتق ایجاد میشود عبارتند از: کشاله ران ، ناف و یا محلی که قبلا در آن جراحی انجام شده است  .
*تشخیص فتق معمولا ساده است : شما ممکن است یک برآمدکی زیر پوست را احساس کنید.  یا ممکن است هنگام  بلند کردن اشیاء سنگین ، سرفه کردن ، زور زدن هنگام دفع ادرار یا اجابت مزاج و یا موقع نشستن یا ایستادن طولانی مدت درد احساس کنید.
* درد ممکن است شدید باشد یا درد خفیفی که در طول روز شدت پیدا کند.
* دردهای شدید و ممتد ، قرمزی ، فشار ، علامتهایی هستند که نشان می دهند فتق ممکن است گیر کرده یا روبه گانگرن شده باشد . در صورت مشاهده این علایم باید هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید .

چه چیز باعث فتق میشود؟
به طور طبیعی دیواره شکم دارای مناطقی است که احتمال ضعیف شدن آنها می رود . فتق ممکن است بر اثر وارد شدن فشار زیاد به این قسمتهای دیواره شکم ، افزایش سن ، جراحت ، یک برش یا زخم کهنه یا یک ضعف مادر زادی  بروز کند . هر کس در هر سنی ممکن است به فتق دچار شود . بیشتر موارد فتق در کودکان مادرزادی است . در بزرگسالان ، یک ضعف طبیعی یا فشارناشی از بلند کردن جسم سنگین ، سرفه  مداوم ، مشکل در اجابت مزاج  یا دفع ادرار باعث میشود دیواره شکم ضعیف شده یا گسسته شود .
مزیت های درمان با لاپاراسکوپی چیست ؟
درمان فتق به روش لاپاراسکوپی تکنیکی است که با ایجاد  برشهای کوچک ، و استفاده از تلسکوپ و چسب زخم (مش ) پارگیهایی که در  دیواره شکم (عضله )  بوجود آمده است ترمیم می شوند. در پاره ای موارد این روش این امکان را میدهد تا بیمار، با درد و ناراحتی کمتر، زودتر به کار و فعالیتهای روزمره خود باز گردد.
آیا شما نیاز به جراحی لاپاراسکوپی فتق دارید؟
تنها بعد از یک معاینه کامل و دقیق جراح شما می تواند تعیین کند که آیا لاپاراسکوپی برای شما مناسب است یا نه ؟ این روش ممکن است برای برخی از کسانی که قبلا جراحی های شکم داشته اند یا تحت شرایط درمانی خاصی هستند مناسب نباشد .
چه آمادگیهایی مورد نیاز است ؟
* بیشتر جراحی های  فتق به صورت سرپایی انجام می شوند  ؛  بنابراین شما در همان روز جراحی مرخص می شوید .
* آمادگیهای قبل از عمل بستگی به  سن و وضعیت پزشکی شما، نتیجه آزمایش خون، معاینات پزشکی ، عکس قفسه سینه و نوار قلب دارد .
* بعد از اینکه جراح خطرات و مزایای جراحی را برای شما توضیح داد شما رضایت نامه عمل جراحی را امضا می  کنید .
* بهتر است شب یا صبح قبل از عمل دوش بگیرید .
* اگر مشکل اجابت مزاج دارید ( یبوست ) ممکن است با مشورت جراح تنقیه یا آمادگی مشابهی برای شما تجویز شود .
* از نیمه شب قبل از جراحی نباید چیزی نوشیده یا بخورید. فقط داروهایی که جراح به شما اجازه میدهد تا صبح روز عمل با مقدار کمی آب مصرف کنید.
* داروهایی مثل آسپرین ، داروهای رقیق کننده خون ، داروهای ضد التهاب (داروهای آرتروز) و ویتامین E    باید  از چند روز تا یک هفته قبل از عمل مصرف نشوند .
* داروهای رژیمی یا داروی گیاهی St. John’s Wort  نباید از ۲ هفته قبل از عمل مصرف شوند .
* سیگار را ترک کنید و برای هرچیزی که ممکن است در منزل نیاز داشته باشید برنامه ریزی کنید .
عمل چگونه انجام میشود ؟
بیمار مبتلا به فتق گزینه های کمی پیش رو دارد :
*  استفاده از فتق بند ندرتاً تجویز می شود و معمولاً بی اثر است .
* بیشتر مواقع فتق نیاز به جراحی دارد .
* جراحی به یکی از ۲ روش زیر انجام می شود :
۱ : جراحی باز: که در آن یک برش ۸ تا ۱۰ سانتی متری که در ناحیه کشاله ران یا ناحیه مبتلا به فتق ایجاد میشود . این برش در درون پوست و چربیهای زیر پوستی آنقدر پیش می رود تا جراح به سطح ضایعه دسترسی پیدا کند .
ممکن است جراح از یک چسب زخم کوچک جراحی برای ترمیم ضایعه یا سوراخ فتق استفاده کند. این روش معمولا با  بی حسی موضعی و داروی خواب آور انجام میشود اما ممکن است از بی حسی  نخاعی یا بیهوشی عمومی استفاده شود .
۲ : جراحی به روش لاپاراسکوپی : در این روش یک لاپاراسکوپ ( تلسکوپ کوچک ) که به دوربین مخصوصی متصل است توسط یک کانولا ( لوله تو خالی ) وارد بدن شده و به جراح این امکان را می دهد که فتق و بافتهای اطراف ان را در یک مانیتور مشاهده کند . لوله های دیگری هم برای اینکه جراح بتواند جراحی را انجام دهد وارد بدن می شوند . معمولا ۳ یا ۴ سوراخ یک ساننبمتری مورد نیاز می باشد.
فتق از ناحیه پشت دیواره  شکم ترمیم می شود . یک چسب زخم کوچک جراحی روی سوراخ فتق شده گذاشته شده و با وسایل جراحی کوچکی در محل ثابت نگهداشته می شود این نوع جراحی معمولا از طریق بیهوشی عمومی انجام می شود و ندرتاً از بی حسی نخاعی یا موضعی استفاده می شود .
اگر عمل جراحی از طریق لاپاراسکوپی قابل انجام نباشد چه اتفاقی می افتد؟
روش لاپاراسکوپی برای تعداد اندکی از بیماران غیر قابل انجام است . عواملی که احتمال انتخاب یا تبدیل عمل جراحی از لاپاروسکوپی به جراحی باز را بالا می برد ممکن  است شامل این موارد باشند : چاقی ، سابقه جراحی های قبلی شکم ، که زخم متراکم بافتی به جا گذاشته باشد ، عدم توانایی در دیدن ارگانهای داخل بدن با لاپاروسکوپ و یا مشکل خونریزی در حین جراحی .
تصمیم گیری در باره اینکه آیا جراحی باز باید انجام شود یا خیر تصمیمی است که جراح قبل و یا در حین جراحی می گیرد . زمانی که جراح احساس کند که مطمئن تر آن است که جراحی لاپاراسکوپی به جراحی باز تبدیل شود این مسأله پیچیده ای نیست و بلکه بیشتر به نظر و قضاوت جراح بستگی دارد و این کار

فقط به خاطر سلامت بیمار انجام می شود .
بعد از عمل چه اتفاقی می افتد؟
* بعد از جراحی شما رابه اتاق ریکاوری می برند و در آنجا برای یکی دو ساعت تحت کنترل قرار می دهند  تا کاملا به هوش بیایید.
* وقتی به هوش آمدید و توانستید راه بروید مرخص می شوید .
* بعد از  هرگونه جراحی فتق از ۲۴ تا ۴۸ ساعت ممکن است احساس درد داشته باشید .
* توصیه می شود روز بعد از جراحی سر پا باشید .
* در  جراحی فتق به روش لاپاراسکوپی احتمالاً پس از مدت زمان کوتاهی به زندگی و فعالیت های روزمره خود باز می گردید . این فعالیت ها شامل دوش گرفتن ، رانندگی ، بالا رفتن از پله ، بلند کردن اجسام و فعالیت های جنسی می باشند .
* طی دو هفته بعد از عمل باید برای معاینه مجدد نزد دکتر بروید.
چه مشکلاتی ممکن است پیش بیاید ؟
* هر جراحی ممکن است عوارضی داشته باشد. عوارض اولیه هر جراحی خونریزی و عفونت است که در لاپاراسکوپی خیلی کم اتفاق می افتد.
* در موارد نادر  ممکن است به مثانه ، روده  ، عروق ، اعصاب و یا لوله اسپرمی که به بیضه می رود آسیب برسد .
* مشکل دفع ادرارامری غیرعادی نیست،  و ممکن است حداکثر به مدت یک هفته  به سوند ادراری نیاز داشته باشید .
* فتق بعد از جراحی قابل برگشت است . دلیل این بازگشت یا عود مجدد بیماری در دراز مدت هنوز

مشخص نیست . جراح می تواند به شما کمک کند ریسک جراحی را در مقابل عدم درمان فتق بپذیرید.
چه زمانی نیاز به مشورت با پزشک دارید ؟
در صورت مشاهده موارد زیر حتما با پزشک یا جراح خود تماس بگیرید :
* تب مزمن بالای ۳۹ درجه
* خونریزی
* ورم شکم یا کشاله ران
* دردی که با داروهای تجویز شده آرام نشود
* تهوع ، استفراغ مداوم
* عدم توانایی در دفع ادرار
* لرز
* سرفه مداوم یا تنگی نفس
* ترشح چرکی از ناحیه برش خورده
* قرمزی اطراف محل جراحی که در حال پیشرفت باشد
* عدم توانایی در خوردن و آشامیدن.

جراحی لاپاروسکوپی

IMG_6160-300x200

لاپاروسکوپی

لاپاروسکوپی یک روش جراحی با حداقل تهاجم و بدون باز کردن شکم است. در جراحی به وسیلۀ لاپاروسکوپی از یک لولۀ باریک، بلند و مجهز به منبع نور به نام لاپاروسکوپ استفاده می‌شود. لاپاروسکوپ از طریق برش بسیار کوچکی که در ناحیۀ شکم ناف ایجاد می‌گردد وارد بدن شده تا از این طریق بتوان اعضای شکم یا لگن را مشاهده کرد. این روش برای تشخیص و درمان مشکلاتی همچون کیست‌ها، فیبروئیدها و عفونت‌ها به کار می‌رود. همچنین از طریق لولۀ لاپاروسکوپ می‌توان نمونه‌های بافت را برای نمونه‌برداری (Biopsy) جدا کرد. در موارد زیادی، لاپاروسکوپی جایگزین جراحی لاپاروتومی (استفاده از برش‌های بزرگتر در ناحیۀ شکم) می‌شود. همچنین استفاده از لاپاروسکوپی برای انجام عمل‌های جراحی جزئی‌تر، ممکن است عوارض، استرس و هزینۀ کمتری داشته باشد.

از کاربردهای روش لاپاروسکوپی در بیماری‌های زنان و زایمان می‌توان به جراحی اندومتریوز، هیسترکتومی (برداشتن رحم)، رفع چسبندگی‌ها و کیست تخمدان اشاره کرد. در واقع در این عمل‌های جراحی علاوه بر تشخیص امکان برش دادن و جدا کردن بافت‌های اندومتریوز، (همه یا بخشی از) رحم و کیست تخمدان وجود دارد.

پیش از عمل لاپاروسکوپی

  • به مدت ۱۲ ساعت چیزی نخورید و نیاشامید. خالی بودن معده، احتمال تهوع طی عمل جراحی یا بعد از آن را کاهش می‌دهد. اگر داروهایی را روزانه مصرف می‌کنید از پزشک خود بپرسید که آیا می‌توانید در روز عمل لاپاروسکوپی نیز آن را مصرف کنید.
  • باید آرایش، جواهرآلات، عینک، لنز و پروتز را پیش از عمل از خود جدا کنید.
  • دو ساعت زودتر از زمان جراحی در بیمارستان حضور داشته باشید.
  • معمولاً پیش از عمل، آزمایش خون و ادرار از شما گرفته خواهد شد تا مشخص شود مشکلی که در جراحی اختلال ایجاد کند وجود نداشته باشد. همچنین ممکن است تصویربرداری همچون اولتراسوند، CT اسکن یا MRI از شما گرفته شود. این آزمایش‌ها نیز به پزشک کمک می‌کند که بتواند تخمدان‌ها و اندام‌های اطراف آن را بررسی کند تا مشکلی همچون سرطان نداشته باشند.
  • ممکن است پزشک از شما بخواهد که داروهایی جهت آماده‌سازی روده مصرف کنید که موجب تخلیۀ روده‌ها می‌شود.

عمل لاپاروسکوپی

این عمل جراحی تحت بیهوشی کامل انجام می‌گیرد. در مرحله اول برای ایجاد فضای کاری، شکم با گاز دی‌اکسیدکربن پُر خواهد شد. سپس دو یا سه برش ۵/۰ تا ۱ سانتیمتری در ناحیۀ پایین شکم ایجاد می‌شود که از طریق آن‌ها لولۀ لاپاروسکوپ و دیگر ابزارهای جراحی وارد شکم می‌شوند. به این ترتیب از لاپاروسکوپی می‌توان برای برداشتن تمام یا بخشی از رحم، خارج کردن کیست تخمدان و بافت‌های اندومتریوز استفاده نمود.

به عمل برداشتن رحم، هیسترکتومی گفته می‌شود. این عمل جراحی در موارد خونریزی‌های رحمی شدید و بدون جواب، بزرگی رحم و خونریزی‌های مربوط به فیبروئید انجام می‌شود. دو نوع هیسترکتومی وجود دارد: ۱) هیسترکتومی کامل که در آن کل رحم برداشته می‌شود. رحمی با اندازۀ معمولی، از طریق واژن قابل خارج شدن است و رحم با اندازۀ بزرگ نیز از طریق لاپاروسکوپ قابل تکه تکه شدن به قطعات کوچکتر (Morcelation) است. ۲) هیسترکتومی فوق گردنی که در آن بخش بالایی رحم برداشته شده و گردنۀ رحم باقی می‌ماند.

در عمل جراحی کیست تخمدان ابتدا از لاپاروسکوپ برای تعیین محل کیست استفاده می‌شود. در این جراحی تمام سعی جراح این است که حین برداشتن جدار کیست، تخمدان دست نخورده باقی بماند.

اندومتریوز همزمان با تشخیص در لاپاروسکوپی، قابل درمان است. بافت‌های اندومتریوز نیز قابل برش دادن و جدا کردن هستند. جراحی لاپاروسکوپی پیشرفته برای دردهای مزمن لگن و مشکوک به اندومتریوز باید توسط یک جراح با مهارت و تخصص لازم در برداشتن چنین ضایعاتی و در یک اتاق عمل مجهز برای چنین عمل جراحی انجام گیرد. در مورد بافت‌های اندومتریوز باید توجه شود که تا حد ممکن به صورت کامل برداشته شوند.

پس از عمل لاپاروسکوپی

  • پس از عمل، ممکن است درد جزئی و کبودی در ناحیۀ برش‌ها داشته باشید. تغییر وضعیت می‌تواند به تخفیف درد و ناراحتی شما کمک کند. همچنین در دو روز اول پس از جراحی، داروهای مسکن نیز برای شما تجویز می‌شود. از طرفی ممکن است به علت استفاده از دی‌اکسیدکربن حین عمل برای باز کردن شکم، در ناحیۀ شانه‌ها و قفسه سینه درد داشته باشید. این درد طی چند روز خود به خود ناپدید خواهد شد.
  • ممکن است به علت استفاده از لولۀ راه هوایی در ناحیۀ نای و طی بیهوشی، گلو درد داشته باشید. مصرف آب‌نبات و یا قرص‌های گلو می‌تواند به کاهش درد کمک کند.
  • در روز جراحی پس از عمل، به هیچ عنوان رانندگی نکنید و به مدت یک هفته از ورزش کردن و بلند کردن اجسام سنگین‌تر از ۱۰ کیلوگرم اجتناب کنید.
  • طبیعی است که به علت بیهوشی، حالت تهوع داشته باشید. شب بعد از جراحی غذاهای سبک مصرف کنید، سپس در روز بعد به رژیم قبلی خود بازگردید. بهتر است به مدت ۴۸ ساعت از نوشیدن نوشابه‌های گازدار خودداری کنید.
  • محل برش‌ها را تمیز و خشک نگهدارید. برای تمیز کردن آن‌ها می‌توانید از آب و صابون استفاده کنید. روز بعد از جراحی می‌توانید بانداژ روی زخم‌ها را بردارید.
  • طبیعی است که تا چند روز پس از جراحی، خونریزی خفیف واژینال داشته باشید.

لاپاروسکوپیک مجاری صفراوی

d9f9c5907eb1b4a74b12a440215fe9656

 

کیسه صفرا چیست؟

کیسه صفرا یک ارگان گلابی شکل زیر کبد است که صفرا در آن جمع می‌شود. صفرا ماده‌ای ضروری برای هضم و جذب چربیها است. صفرا از طریق مجاری صفراوی از کبد به روده‌ها منتقل می‌شود. کیسه صفرا به مجاری صفراوی متصل است. وجود کیسه صفرا برای بدن ضروری نبوده و بدون وجود آن هم امکان هضم و جذب چربی‌ها وجود دارد.
 

سنگ کیسه صفرا چیست؟

سنگ‌های صفراوی شایع بوده و در حدود ۱۵-۱۰٪ افراد ایجاد می‌شود. علت ایجاد سنگ‌های صفراوی معمولاً عدم تعادل بین ترکیبات شیمیایی صفرا است.
 

سنگ صفراوی چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟

گاهی سنگ کیسه صفرا بدون علامت است ولی در برخی افراد سبب بروز علایم زیر می‌شود:
درد: اگر سنگ صفراوی سبب بسته شدن خروجی کیسه صفرا شود درد ایجاد می‌شود. این درد می‌توانند تا چند ساعت طول بکشد و خودبخود برطرف می‌شود (کولیک صفراوی)، ولی گاهی موجب تورم و التهاب حاد کیسه صفرا (کله سیستیت حاد) می‌گردد که نیازمند بستری و درمان اورژانسی است.
تورم لوزالمعده (پانکراتیت): در صورت عبور سنگ از مجاری صفراوی و آسیب خروجی مجرای پانکراس التهاب حاد پانکراس (پانکراتیت) ایجاد می‌شود.
زردی: یکی از عوارض سنگ کیسه صفرا ایجاد زردی (یرقان) است. این در صورتی است که سنگ کیسه صفرا وارد مجاری صفراوی شده و آن را مسدود کند، در این صورت صفرا به روده‌هاسرازیر نشده و موجب زرد شدن پوست و سفیدی چشم‌ها می‌شود. همچنین ممکن است ادرار پررنگ و مدفوع کم‌رنگ شود و خارش پوست ایجاد شود.
3
 

سنگ کیسه صفرا چگونه درمان می‌شود؟

رژیم کم‌چرب به کاهش درد شکم پس از مصرف غذا به علت سنگ کیسه صفرا کمک می‌کند. درمان دارویی برای از بین بردن سنگ صفراوی وجود ندارد و درمان این بیماری با خارج کردن کیسه صفرا انجام می‌شود. از آنجا که باقی ماندن کیسه صفرا موجب تشکیل دوباره سنگ در آن می‌شود، همیشه در این عمل جراحی کیسه صفرا خارج می‌شود.
 

عمل جراحی کیسه صفرا چگونه انجام می‌شود؟

این عمل جراحی به دو روش باز و لاپاراسکوپی انجام می‌شود. در روش باز با برش پوستی معمولاً زیر دنده‌ها در سمت راست، کیسه صفرا و سنگها خارج می‌شود.
در روش لاپاراسکوپی چند سوراخ کوچک حدود ۵/۱-۱ سانتی‌متری در پوست شکم ایجاد شده و عمل جراحی از این طریق انجام می‌شود.
عمل جراحی  کیسه صفرا خصوصاً در بین خانم‌ها بسیار شایع است و با انجام این عمل جراحی علاوه بر از بین بردن درد از بروز عوارض ذکر شده و همچنین سرطان کیسه صفرا جلوگیری می‌شود.
 

فواید انجام این عمل جراحی به روش لاپاراسکوپی کدام است؟

به‌جای برش پوستی حدود ۲۰-۱۵ سانتی‌متری، عمل جراحی از طریق چند سوراخ کوچک انجام  می‌‌شود.
بیماران پس از عمل درد کمتری دارند.
مدت زمان بهبودی بیماران و برگشت به فعالیت عادی کوتاهتر است.
اغلب بیماران روز بعد از عمل جراحی مرخص می‌شوند.
 

عوارض احتمالی این روش جراحی کدام است؟

به‌طور کلی بروز عوارضی مانند عفونت و چسبندگی داخل شکمی در روش لاپاراسکوپی نسبت به روش باز کمتر است. با این حال مانند هر عمل جراحی احتمال بروز عوارض نادر وجود دارد.
درد شانه: احساس درد پشت و شانه‌ها معمولاً تا ۲۴ ساعت پس از عمل از بین می‌رود. این حالت به علت استفاده از گاز داخل شکم حین عمل جراحی ایجاد می‌شود.
عفونت: با وجود کمتر بودن احتمال بروز عفونت در روش لاپاراسکوپی، عفونت به‌صورت نادر در محل زخم یا مسیرهای وریدی یا داخل شکم ممکن است ایجاد شود.
خونریزی: مانند سایر انواع عمل جراحی، احتمال اندک خونریزی وجود دارد.
لیک صفراوی: احتمال لیک صفراوی از مجاری نازک فرعی یا مجاری اصلی با احتمال کم وجود دارد. این عارضه ممکن است خودبه‌خود برطرف شود ولی گاهی نیاز به مداخله درمانی پیدا می‌کند.
ترومبوز وریدی عمقی: این عارضه مانند سایر اعمال جراحی در جراحی لاپاراسکوپی نیز ایجاد می‌شود با استفاده از جوراب الاستیک و سایر درمان‌ها پزشک از احتمال وقوع این عارضه کم می‌کند.
 

برای کاهش درد پس از عمل چه اقدامی لازم است؟

به‌طور کلی عمل جراحی لاپاراسکوپی نسبت به عمل جراحی مرسوم به روش باز درد کمتری دارد. با این حال جراح با تزریق مواد بی‌حس‌کننده به محل زخم و تجویز دارو حین عمل موجب کمتر شدن درد پس از عمل می‌شود. همچنین در صورت بروز درد از مسکن‌های تزریقی یا خوراکی استفاده می‌شود.
 

مراقبت از زخم چگونه است؟

سوراخ‌های کوچک ایجاد شده حین عمل جراحی معمولاً با بخیه‌های قابل جذب ترمیم می‌شوند و لذا نیازی به کشیدن بخیه نیست. معمولاً پس از ۴۸ ساعت توصیه به حمام رفتن می‌شود و بعد از آن دیگر پانسمان انجام نمی‌شود.
 

دوره بهبودی پس از عمل چقدر است؟

معمولاً از چند ساعت پس از عمل جراحی مصرف مایعات آغاز می‌شود، پس از ترخیص از بیمارستان و به فاصله چند روز امکان برگشتن به محل کار وجود دارد. دوره بهبودی پس از عمل لاپاراسکوپی بسیار کوتاهتر از عمل باز است.

جراحی فتق اینگوینال

fatgh1-300x278

 

فتق اینگوینال

آناتومــــــی:

کانال اینگوینال تقریبأ۶-۴ساتتی متر طول دارد و در قسمت قدامی تحتانی لگن واقع است.همانند یک مخروط قاعده آن در لبه فوقانی جانبی لگن واقع است و راس آن به سمت سمفیزپوبیس در جهت تحتانی داخلی قرار دارد.

فیزیوپاتولوژی:

وقتی که قسمتی از بدن در اثر ضعف ساختمانهای اطراف آن به طرف قسمتهای مجاور جابجایی پیدا میکند فتق ایجاد میشود.

شایعترین نوع فتق،فتق اینگوینال میباشد که این نوع فتق دومین علت انسداد روده به حساب می آید.در مردان روده ها یا سایر محتویات شکم  از طریق یک مجرا به سمت کیسه بیضه پایین می آید و در زنان در قسمت بالای تناسلی یک برآمدگی ایجاد میشود.

علـــایم و نشانه ها:

۱)باد فتق:برجسته شدن یا باد فتق که شایعترین علامت است و حدود دو سوم مردم با این علامت مراجعه میکنند.

۲)درد:هنگامی عارض میشود که فتق دچار گیر افتادگی شود و یا جریان خون در عضوی که در جریان فتق بیرون آمده دچار مشکل شود.ویا گاهی اوقات که فتق تازه رخ داده و سوراخش باریک است بر اثر فشاری که وارد میکند فرد احساس درد میکند و معمولأ این فتق های تازه که درد دارند جا نمی افتد.

۳)تب و لرز:امکان دارد در فتقهایی که جریان خون مختل شده است عفونت ایجاد شود و بیمار با علایم تب و لرز مراجعه کند

۴)به هم خوردن قرینگی دو طرفه با سمت دیگر

تشخیص:

فتق های بدون علامت لینگوینال به کرات به صورت تصادفی در معاینه فیزیکی تشخیص داده میشوند یا ممکن است توجه بیمار را به علت یک بر آمدگی غیر طبیعی جلب کند علاوه بر این،این فتق ها را میتوان حین لاپاروسکوپی داخل شکم شناسایی کرد. مشاهده لگن بعد از حرکت دادن محتویات روده ای به داخل بالای شکم سوراخ میوپکتنیال را نشان خواهد داد و امکان شناسایی آسان صفاق فتق پیدا کرده از میان فضای مستقیم یا غیر مستقیم یا رانی را فراهم میکند.

اپیدمیولوژی:

یکی از شایع ترین اعمال جراحی سرپایی است که ۱۲%وقت اتاق عمل و ۷%مشاوره های جراحی را به خود اختصاص میدهد.در مردان بیشتر از زنان رخ میدهد که به دلیل نزول بیضه در مردان و سستی دیواره شکم آنها ایجاد میشود.فتق اینگوینال شایع ترین نقص مادر زادی جدار شکم بوده و در حدود ۰٫۸ تا ۲٫۴درصد نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند وجود دارد.به طوری که شیوع فتق اینگوینال در پسران ۱۰-۵برابر نوزادان دختر است.

راه های درمان فتق اینگوینال:

۱)اقدامات طبی

۲)استفاده از فتق بند

۳)جراحی

وتوصیه میشود تمامی فتق ها در اولین فرصت مناسب از طریق جراحی ترمیم شوند مگر آنکه شرایط موضعی یا عمومی بیمار اجازه ندهد.یک استثنا در این مورد,فتقی است با گردن بزرگ و ساک کم عمق که انتظار میرود به آهستگی بزرگ شود یا در افراد بسیار مسن و ضعیف و یا بیمارانی باضعف سیستم ایمنی جراحی توصیه نمیشود.

اقدامات طبـــــی:

۱)اجتناب از فعالیتهایی که نیاز به زور زدن زیاد دارند.

۲)از سفت بستن کمربنــــد خودداری کنند.

۳)با تعدیل رژیم غذایی تا حد امکان از بروز یبوست جلوگیری کنند.

۴)از استعمال دخانیات خودداری کنند

استفاده از فتق بند:

وقتی که شرایط بیمار اجازه عمل جراحی را نمیدهد و فتق کوچکی وجود دارد میتوان از فتق بند ها که باعث جلوگیری از تشدید فتق میشود و کمربندهای طبی استفاده کرد.اصل مهم در رابطه با استاده از فتق بندها مناسب بودن شکل و اندازه آن است زیرا در غیر این صورت خود میتواند منجر به احتباس یا اختناق فتق شود

درمان جراحی:

هدف از جراحی برداشتن یا برگرداندن کیسه فتق به داخل شکم و حمایت و تقویت کردن ناحیه ضعیف شده است و بر حسب مهارت و تجربه جراح و نیز برخی خصوصیات فتق روشهای مختلفی به کار برده میشود.

مراحل جراحی:

نوع بیهوشی:

معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام میگرد اما در بیماران مبتلا به ضعف عملکرد قلبی-عروقی یا تنفسی میتوان از بی حسی اپیدورال یا نخاعی استفاده کرد.بی حسی موضعی برای اکثر بیماران موثر است و میزان بروز احتبس ادراری و عوارض ریوی کمتر میشود.

پوزیشن:

سوپاین

روش جراحـــــــی:

پس از زدن برش مایل در بالای پوبیس و باز کردن پوست و زیر جلد جراح تا روی فاشیال مایل خارجی که به صورت یک لایه سفید رنگ است پیش میرود سپس جراح انگشت خود را داخل رینگ سطحی کرده با تیغ برش یک سانتی متری روی فاشیا داده و با هموستاز گرفته برش را تا فتق گسترش میدهد سپس کورد را با تروس کنار میزند.

برای ترمیم فتق غیر مستقیم پس از باز کردن کانال اینگوینال همراه با حفظ عصب اینگوینال عضله کرماستر قطع میگردد.ساک فتق با سیلک گره زده شده و جدا میگردد پس از این کار اقدام به ترمیم کف کانال با نایلون صفر یا یک میکند که همان فاشیای عرضی است.برای ترمیم از یک طرف از توبرکول پوبیس گرفته از طرف دیگر از لیگمان اینگوینال و از پشت رکتوس را میگیرد سپس کورد در کانال فتق خوابانده میشود البته برای بالا کشیدن بیضه باید جراح قسمت دیستال عضله کرماستر را که بریده میشود به رینگ عمقی متصل کند.

مراقبتهای پس از عمــــل:

اغلب بیماران به مدت ۴۸-۲۴ساعت در بیمارستان باقی میمانند.بیماران باید در هفته نخست پس از عمل جراحی از فعالیتهای فشار آورنده بر ناحیه ترمیم شده بپرهیزند و چند هفته بعد به تدریج فعالیت طبیعی خود را از سر بگیرند و بعد از ۶-۲هفته به سر کار خود برگردند.

عوارض:

عوارض هرنیورافی غیر معمول است اما گاهی اوقات هماتوم اسکروتوم به فاصله کوتاهی پس از عمل روی میدهد.عوارض دیررس عبارتند از:درد مزمن ناحیه کشاله ران که به علت گیر افتادن عصب اینگوینال در محل ترمیم و نیز آتروفی بیضه به علت آسیب به شریان تستیکولار به علت دیاترمی است.

عوامل عود:

علاوه بر سرفه مزمن،بیماری پروستات و یبوست،کیفیت پایین بافتها و روش غیر کارامد جراحی میتواند به عود فتق کمک کند.از آنجا که در فتق مستقیم اغلب بافتها نازک تر میشود مبزان عود بیشتر است